دوستان عزیز من یه مشکل بزرگ تو زندگیم دارم.خواستم نظرتونو بدونم.من یه دختر ۲۴ ساله ام با فوق لیسانس مترجمی زبان و ظاهری که همه میگن عالیه(دارم حقایق رو میگم که بهتر بدونید نظر بدید)و وضع مالی خانوادم هم خیلی خوبه تا حالا هم سرکار نرفتم چون هرچی خواستم برام فراهم کردن.چندین ماهه با یه پسری اشنا شدم که ۵.۶ سال از خودم بزرگتره و بعد از اون همه پسربازی ای که کردم این شخصو خیلی دوست دارم و واقعا عاشقشم،ایشون چندسالی خارج زندگی کرده و حالا اومده ایران و ما تقریبا نامزدیم و قصد داریم تا یه سال دیگه ازدواج کنیم و اگه بتونیم از ایران بریم چون من از ایران متنفرم🤭اما دوستان این اقا ورشکست شده بود و همه چیشو ول کرد و الان داره یه کار متوسط رو از صفر شروع میکنه،جای زندگیشون خیلی خوب نیست(منظورم خونه پدر ومادرشه)و تحصیلاتش دیپلمه.در کل بگم از نظر مالی و تحصیلات و جای زندگی از ما پایینترن خودش هم خیلی ظاهر معمولی ای داره اما تا حالا خوب زندگی کرده و خوب گشته وقتی خارج بود.من این پسرو خیلی میخوام و باهاش حالم خوبه فکر نبودنش هم خیلی ازارم میده اما به خاطر سطح طبقاتی که باهم داریم گاهی نسبت به این ازدواج دودل میشم و همش میگم پدر و مادرم و هم فامیل ها توقعشون خیلی بالاس ،گاهی روم نمیشه به بعضیا معرفیش کنم مخصوصا پدرم،هنوز باهاش دیدار نداشته و قراره همدیگه رو ببینن.منم خیلی استرس دارم.همش نگرانم فایل ها یه عمر پشتم حرف نزنن که چه شوهری کرد از خودش پایینتره😞اما ایشون میگه تا ۱ سالو نیم دیگه خوب کار میکنه و پول جمع میکنه من هم امیدوارم.لطفا اگه نظری دارید بدید چون به کمکتون احتیاج دارم
