ب نظرم داری اشتباه میکنی با این امید کاذب خودتو زندگیتو حروم میکنی
تا وقتی امید ب برگشتش داشته باشی خوب نمیشی
اینم بدون اگه میخواستت ولت نمیکرد
یا کسی نشسته زیر پاش یا خودش حس کرده اونی نیسی ک میخاد
ب هر دلیلی ک بوده دیگه نمیخوادت اینو قبول کن
حقیقت تند و تیزه ولی اگه قبولش کنی شروع میکنی ب خوب شدن
توهم برگشتنش شده مثل ی پیچکی ک دور کل وجودت پیچیده و داره از پا درت میاره
با مشاور خوب حرف بزن من مشاور نیسم ولی میدونم آدما با زندگی توی حباب امید واهی بزرگترین ظلمو ب خودشون میکنن ب خودت بقبولون ک ادمی ک با وجودن آگاه بودن ب وابستگی و محبتت ولت کرده ارزش گریه و افسردگی نداره
امیدوارم خوب شی و با واقعیت کنار بیای