شاید دل پر بله.
اما آگاهی اندک نه.
دانشگاه پشت تپه هم نبود. عضو هیئت علمی دانشگاه علامه بود. کلی هم کتاب و مقاله و اسم و رسم و .....
بعد دیدم خودم به راحتی می توانم همین کتاب را کپی پیست کنم و چاپ کنم.
اونهایی که برای دانشگاههای پشت تپه ای معمولا جذب آموزش پرورش میشن. یا جذب بهزیستی و سازمان زندان.
اینهایی که برای دانشگاه درجه یک مثل علامه و تهران و .... اینها هستن دفتر می زنن.
ولی در کل روانشناس در ایران کار خاصی نمی تواند بکند وقتی حتی بیمه هزینه مشاوره را پرداخت نمی کند . مثلا یه نفره میره میگه شوهر من معتاده. ترک اعتیاد سخته و تقریبا ناممکن و اگر هم بشه سالها و ماهها زمان میبره. یه تیم گسترده درگیر میشن. زن بچه مادر پدر همکار همسایه. باید بیان برن. خوب دیگه وقت نمیشه. ...
یا یه نفر درگیره طلاقه مشکلشه اینکه که نمی تونه مستقل بشه و پولی هم نداره. نهایت روانشناس میگه برو سرکار . اول اینکه کار نیست. بعد کار پیدا بشه با حقوق 1 میلیون چندصد ماه بره سرکار تا یه اتاق اجاره کنه؟؟؟
پس پیش روانشناس رفتن این طرف برای مشکلش از اول بیخوده. اما روانشناس برای پول گرفتن جلسه اول این حرف رو نمیگه. ده جلسه که برد و اورد میگه بله واقعا نمیشه کاری کرد.................