زندگیم ...

بچگی شادی داشتم پر از شیطنت و آتیش سوزوندن😉 پسرونه بار اومدم از بازیای دخترونه چیزی بلد نبودم چون آبجی نداشتم و همه زندگیم یه داداش بود که عاشقانه میپرستیدمش😍

باهم بزرگ شدیم اون 4 سال از من بزرگ تر بود همه جا حامیم بود حس میکردم 2 تا بابا دارم ولی با دخترخالمون که ازدواج کرد از این رو به اون رو شد😔

پدر و مادرم بی نظیر بودن هیچی برام کم نذاشته بودن حتی بیشتر و بهتر از برادرم بهم میرسیدن و اهمیت میدادن.

خودستایی نباشه من یه بچه ای بودم که خودم به درک رسیدم از ۷ سالگیم نماز میخوندم ۸ سالم بود که به این رسیدم حافظ قرآن شم خونوادم استقبال کردن کمک کردن برام آیه ها رو میخوندن من حفظ میکردم تقریباً تا ۱۵ سالگیم ادامه داشت بعد از اون خواستم تفسیر المیزان رو بخونم ولی پدرم مخالفت کرد نذاشت میگفت متوجه نمیشم اذیت میشم ولی من مرغم یه پا داشت پدرمو مجبور کردم باهم خوندیم و برام جمله به جمله رو توضیح میداد.

دوستای داداشم خیلی می اومدن خونمون یکیشونو خیلی دوست داشتم خیلی باحال بود من رو با یه اسم خاص صدا میکرد منم حرصم می اومد گازش میگرفتم😁

با بقیه دوستاش درحد سلام و علیک بودم ولی از یه دوستش به شدت نفرت داشتم حالم ازش بهم میخورد😔

خلاصه که شدم زن همونی که ازش بدم می اومد😄 خیلی اومدن و رفتن ولی من حتی حاضر نمیشدم پیششون بشینم و خلاصه با هزار نصیحت راضی شدم که بشینم پیششون و خودم جواب منفی بدم بهشون که وقتی دیدم شوهرمو دلم لرزید و ...

نامزد کردیم

چند ماهی بود درد داشتم لاغر شده بودم تب داشتم تن و بدنم کبود میشد خون دماغ میشدم ولی نمیفهمیدم از چیه😑 گمون میکردم از درس خوندن و تسترس کنکوره😢

کاراته کار میکردم سه سالی میشد که مربی روم کار کرده بود که منو آماده کنه برا قهرمانی کشور و بعدشم تیم ملی ولی این کم شدن وزن رو مخش بود

هر دفعه میرفتم رو ترازو ۱ - ۲ کیلو کم کرده بودم دو سه ماهی گذشت من مسکن میخوردم تا درد اذیتم نکنه

اون روز رفتم رو ترازو مربی وزنمو گرفت وقتی بچه ها رفتن بهم گفت بمونم کارم داره

گفت یه آزمایش بدم

گفتم سالمم چیزیم نیست

گفت حالا تو بده شاید از تیروئید باشه که این همه وزن کم میکنی

از اون اصرار از من انکار بالاخره عصبانی شد خودش منو برد بیمارستان

بیمارستان نزدیک باشگاه بود شاید کمتر از ۵ دقیقه فاصله بینشون بود

دکتر معاینم کرد آزمایش نوشت دادم

چند روز بعد جوابشو گرفتم خودم تجربی خونده بودم و یه کوچولو میشد گفت زرنگ بودم و نتیجه رو خودم تفسیر کردم با کمک دیکشنری و یه سری از اصطلاحات رو از داداشم که دانشجوی پزشکیه پرسیدم و به این رسیدم که بدبخت شدم😑 جوابو نشون دکتر دادم همونی که فکرشو میکردم بود و لوسمی داشتم

یه چند هفته ای از همه قایم کرده بودم از روی نامزدم شرمنده بودم😔 داشتم عمرشو تلف میکردم

با خودم کلنجار رفتم و بهش گفتم برخلاف تصورم که فکر میکردم میره و پشت سرشم نگاه نمیکنه موند و حمایتم کرد خونوادش همه جوره پشتم وایستادن عشقم و عزیزم الکی نمیگفتم تو روم خودشون بودن خود واقعیشون.

اولین باری که شیمی درمانی شدم فرداش از بیمارستان مرخصم کردن اومدم خونه خونواده شوهرمم بودن اومده بودن تاریخ عقدو مشخص کنن زدم زیر همه چی گفتم من آمادگی ندارم