برو باهاشون صحبت کن بگو میخوام خونه بخرم نمیتونم دیگه همش اویزون شما باشم گرونی هست و هزار گرفتاری یه خونه بگو برات پیدا کنن یا خودت یه خونه پیدا کن و بهشون بگو . بچه که نیستی که ازت دلهره داشته باشن مادر هستی فردا خرج بچه هاتو هم نمیشه که خونوادت بدن بچه هات میبینن و فردا ممکنه تو چشمشون یه ادم تو سری خور به نظر بیای
من جرئت ندارم رو حرفشون حرف بزنم اگه یه موقع دخترم رودعواکنم اون بهشون بگه من رو ب خدامیرسونن ک چرا بچه رودعوامیکنی امروز دخترم بس گفت بابایی کجاس اینهادعواش کردم وزدم رودستش اونم زودب برادرم زنگ زد وگفت بعدنیم ساعت دیدم برادرم امد دعوام کردگفت چته بچه رو میزنی دلت پرسربچه خالی میکنی بردش دخترمو مطمئنم تافرداهم نمیارتش بهش اس دادم گفت هروقت اخلاقتودرست کردی وبچه رو دعوانکردی میارمش بخدا اولین بار دعوامیکنم
ببین اگر از من گوش میگیری بچتو زیر پر و بال این و اون پرورش نده فردا ازت هیچ حسابی که نمیبره به کنار از نظرش توانایی هیچ کاری رو هم نداری بزرگتر بشه بجای این که مرهم دردت بلشه میشه بلای جونت . کرایه نشینی برای تو که شوهر نداری ظلمه اگر بتونی یه خونه بگیری با هر مکافاتی بهتره . حد اقلش میدونی خونه خودته توش یه کار خانگی راه میندازی ،ارایشگری خیاطی تولیدی و هزار کار دیگه .
