انگیزه ندارم

درکت می کنم ولی چه حیف که همه مون توی این جبر جغرافیایی و جبر زمانی داریم حیف می شیم و همه مون پوچ شدیم ، چون واسه کسی جوونای این کشور مهم نیست و ما انگار محکوم به بدبختی هستیم  و یه مشت آشغال که هیچ زحمتی نکشیدن ، میان و به خاط موقعیت خانواده هاشون به جایی می رسن و زندگی شون رو می سازن....منکه تمام سعی تلاشم رو کردم ، ولی این سرنوشت لعنتی کاری کرد که الان توی ۲۲ سالگی ارزوی مرگ 😢دارم و اصلا دوس ندارم توی این دنیای حال بهم زن باشم😭

حتما درست رو بخون و مطمعا باش که می تونی و می رسی..و اینکه این راهی که می خوای بری ، خیلی خیلی راه سختیه و خیلی نا امیدی توش داره ...هیچ وقت به نا امید کردن دیگران گوش نده ،، اون کسی که خوبتو بخواد از چیزی که می خوای چرت و پرت نمی گه و اگه گفت تو امیدت رو نگه دار و مطمعا باش می تونی.🙏

برای مهاجرت توی یکسال و نیم پیش داشتم بهش فکر می کردم ، ولی یجوری وضعیت کشورمون خراب شد که هیچ وقت خودم رو نمی تونم بالا بکشم و ازاین جا برم یه جایی که به رشته ام بیشتر نیاز دارن....