قطعا هم زود ازدواج کردی هم زود بچه دار شدی که مادرشوهرت بچه ۲ ساله داره.حالا گفتن این که چرا انقدر زود خودتون رو تو دردسر میندازین که تو این سن آرزوی مرگ کنید بی فایدست.ولی انقدر بی سیاست نباش که اشتباهات زندگیت دنباله دار بشه و بعدها هم بخوای حسرت خیلی چیزارو بخوری.یکم جدی باش.مدیریت کن زندگیتو.شوهرتو با هر ترفندی بکشونش سمت خودت.سعی کن رابطه با هر دو خانواده رو به مرور کم کنی.کلا باااید زرنگ بشی چون داری مادر میشی.
نفقتو بذار اجرا تا گه خودشو بشینه بخوره
اه چقدر مردا بچه ننه ان
تروخدا بگید چیکار کنم .اصن موبه مو بگید که یاد بگیرم واقعا دیگه کم آوردم
اینو بهش بگو و اجرا کن:
منو اذیت نکنید
اون خداست که مهربون و بخشندس
من سلیته و وحشی ام
نميخواد جواب كسي رو بدي
فقط كاري ميگم بكن معجزه است
ي مدت هييييييچ جا نرو بمون تو خونت حتي اگر شوهرت ماموريته ازخونت بيرون نرو خونه مادرشوهرت هم حتي برا مهموني نرو بارداري رو بهانه كن
اما شوهرت ازاد بذار بگو تو ميخواي برو وقتي برگشت تو خونه باروي باز استقبالش كن غذاتو نخور تا بياد
خلاصه كه خونه رو تبديل به محل ارامشش كن ببين چطورتوضاع خوب ميشه
تاپیک های به روز شده
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
