ده ماهه از روزی که با نامزدم قطع ارتباط شدیم و طلاق گرفتیم میگذره ، خیلی دوسش داشتم تو اوج وابستگی و توی یه شرایط خیلی بد ولم کرد و مهلک ترین ضربه رو به من زد الان نه تنها فراموشش نکردم بلکه روز به روز بیشتر بهش فکر میکنم ، با خونوادم صحبت نمیکنم همش تو اتاقمم و هر روز گریه میکنم غذا نمیخورم حوصله به خودم رسیدن دیگه ندارم همش خودمو سرزنش میکنم و خودمو مقصر میکنم اینو اونو مقصر میکنم حس اینکه حتما من بدم و من به درد نخور و بی ارزشم منو داره نابود میکنه، مشغولیتم هم زیاده اما بازم اروم نمیشم ، پیش هر روانشناسیم میرم خوب نمیشم ، موندم چکار کنم چون به اخر خط رسیدم و از زندگیم سیرم و فقط هر روز دعا میکنم زود بمیرم