من ۲۰ سال پیش وقتی خیلی بچه بودم بابام رو از دست دادم، ولی هر چی بزرگتر شدم و سنم بالاتر رفت بیشتر به وجودش احساس نیاز کردم ، درسته فراموش میکنی و اصن یه وقتایی یادت میره ولی همیشه و تا اخر عمرت یه جایی تو زندگیت خالیه و احساس خلا داری که با هیچ چیز و هیچ کس پر نمیشه .... گاهی دلم بدجور براش تنگه میشه با اینکه دیگه داره خاطراتش کمرنگ میشه ولی همیشه جای خالیش تو قلبمه ، فراموش میکنی دوستم ولی همیشه یه گوشه از قلب و زندگیت خالیه مثل یه تیکه پازل گمشده .....