یه دخمل یه ساله دارم. شوهرمم 5شنبه و جمعه ها سرکار نمیره.امروز عصر من یه کلاسی دارم ک باید براش کار آماده کنم و حدود یه ساعت وقت نیاز داشتم و الا به کلاسم نمیرسیدم از طرفی چون یه ماه دیگه امتحان دارم باید حتما تو کلاس شرکت کنم. با بچه هم خیلی شرایط سخته اما ب خودم قول دادم حتما این کارو بکنم. حالا الان شوهرم میخواست بره بیرون گفت دخترمو ببرم؟ گفتم ببر. باز چند مین بعد گفت گرمه نبرمش. منم گفتم من یه ساعت وقت نیاز دارم چ الان چه عصر. عصرم باید برم کلاس. ینی در واقع قاطی کردم از دلخوری ای ک دیشب ازش داشتم ک دیر اومد دنبالم.... بعد گفت باشه میبرمش . ظهرم خونه مادرشوهرم هستیم. داشت میرفت گفت کارت تموم شد زنگ بزن. گفتم تو هر وقت کارت تموم شد بیا. بیرون نمون الکی. گفت من کارم تموم شه میرم خونه مامان. زنگ بزن بیام دنبالت. گفتم باش و رفت
الان ک رفته همه جور عذاب وجدانی اومده سراغم ک نکنه بیرون گرم باشه بچم اذیت شه یا نکنه سختش باشه بچه رو نگه داره یا..... نیمدونم..... ک البته باید اینو ب خودم بگم ک اونم باباشه م باید باهاش وقت بگذرونن و همش بچه با من نباشه. از کل هفته یه 5 شنبه جمعه هست ک اونم من زیاد بچه رو بهش نمیسپارم اما به روزایی هم مث امروز ک دگ سه ساعتی بیرون کار دارم با خیال راحت ب کا م نمیرسم بچه رو بهش میسپارم عذاب وجدان میگیرم
