نماز یک دولا و راست شدن نیست. خیلی چیزها در نماز است. من یک وقتی یک مثل میزدم، میگفتم: یک کسی که لباس میشوید، ظاهرش این است که لباس میشوید. اما در این خیلی چیز است. عرق بدنش هم درمیآید، غذایش هم هضم میشود. ایام فراغتش هم پر میشود. ورزش هم میکند. لباس که تمیز شد لباس تمیز نشاط میآورد. هرکس هم به لباس تمیز نگاه کند او هم نشاط پیدا میکند. اگر برای همسرش میشوید علاقهی همسرش هم زیاد میشود. یعنی یک خرده نگاه کنید چه چیزی در این است.
در نماز خیلی چیز است. بهداشت هست، حقوق هست، ادب هست، انتخابات هست، آزادی هست، همه چیز در نماز هست. کمالی نیست مگر اینکه در نماز نباشد. من در خیلی از دانشگاهها گفتم. گفتم: اگر یک کسی یک کمال پیدا کرد که در نماز نبود، من جایزه به او میدهم. ادب در نماز هست. تا آقا حرف میزند تو هیچی نگو. اطاعت در نماز هست. قبل از آقا خم نشو، قبل از آقا سرت را از خاک برندار. قبل از آقا رکوع نکن. انتخابات در نماز هست، این آقا را قبول نداری، جایی برو که آقایش را قبول داری. آزادی در نماز هست، رکعت اول اقتدا کردی، رکعت دوم نمیخواهی ادامه دهی میگوید: مجبور نیستی، قصد فرادی کن. مجبور نیستی که حالا که در این جماعت آمدی تا آخر با این جماعت باشی. قرائت در نماز هست، پیش نمازی را انتخاب کنید که قرائتش بهتر باشد. عدالت هست، پیش نماز باید عادل باشد. نظم هست، صفها باید منظم باشد. تغذیه هست، لقمهی حرام در شکم باشد نماز قبول نیست. صحیح هست، قبول نیست. مثل چای در آفتابه، چای است کسی نمیخورد.