یه پسر دارم دقیقا چهارسال و نه ماهه.
خیلی به بچه ها علاقه نشون میده دوست داره همبازی داشته باشه. دائم میبریمش پارک و شهربازی دوچرخه سواری خودمم باهاش خیلی بازی میکنم کتاب میخونیم نقاشی میکشیم ولی چندبار گفته بزرگ که بشم داداش میشم دروغ چرا خودمم دلم میخواد یه بچه دیگه بیارم دلم برای تنهایی پسرم میسوزه دختر و پسربودنش هم برام فرقی نداره
از اول هم دو تا بچه دوست داشتم اما....
بخاطر شرایط بد الان اصلا جرئت نمیکنم... وضع مالی و شرایط اقتصادی یه طرف قضیه ست که اونم متوسط هستیم... شرایط بد جامعه و مسئله ی تربیت بچه ها یه طرف...
از طرفی درد سراش دوباره بیخوابی از پوشک گرفتن از شیر گرفتن کم شدن زمانم برای خودم و....خلاصه
دیشب کلی فکر کردم اگر بچه بخوام دیگه با فاصله ی بیشتر دوست ندارم باید الان اقدام کنم ولی بالاخره تصمیم به تک فرزندی گرفتم اما ته دلم ناراحتم فقط اومدم دلداریم بدین
