تیر 87

سلام

صبح همگی بخیــــــر

وای ادا جونم نگران نباش انشاء الله که چیزی نیست . نگرانی و فکرای بد به خودت راه نده . بیا یه خبری حتماً بهمون بده نگرانت هستیم . تلفنت رو نداشتم وگرنه حتماً باهات تماس میگرفتم .

مامان بچه ها الهی بمیرم واسه بچه ها اونقدر اعصابم در مورد مریضی این بچه ها ضعیفه که خدا میدونه . نیلا هم هفته پیش که اونجوری مریض شد الانم سرفه هاش مونده و موقع خواب یه سرفه های دلخراشی می کنه که خدا میدونه . خدا همه این بچه ها رو از بلا دور نگه داره . الان چطوره تبش قطع شده ؟

الهی محبوبه جونم قربون دل کوچولوت برم غصه نخور دوستم . مردا دیگه اینجورین دیگه باید عادت کنیم اگه بخوان کاری رو انجام بدن خدا هم رو زمین بیاد انجام میدن . اینطوری فکر کن که حتماً به قول مارسیم خیری توش بوده و به فال نیک بگیر . انشاء الله سفرهای بعدی و موقعیتهای بعدی .
دوست جونم ما همیشه گوشمون واسه دردلهای همتون تنگ میشه . بخدا اونروز که من همش می خواستم غر بزنم اونقدر نوشته های هما و مارسیم خوشحالم کرد و حتی خیلی آرومم کرد که خیلی خیلی خوشحال شدم که دوستای خیلی خوبی اینجا دارم .

مهناز جونم کوچولوی ما چطوره ؟ وای خیلی هیجان داره :))

مارسیم تو خوبی ؟ راستی من هر کاری می کنم تو وبلاگ سامی نمی تونم پیغام بزارم ولی خوبیدنش خیلــــــــی باحال بود اونقدر خوشم اومد از مدل خوابیدنش الهی قربونش برم . خیلی وروجکه :* از دور روی ماهشو ببوس .

درنایی باهات تلفنی که حرف زدم ولی خداروشکر که ختم به خیر شد . یه صدقه ای چیزی بزار کنار . نگران خسارت نباش که تا باشه خسارت مالی باشه .

همایی دوست مهربونم تو خوبی ؟ عشق من چطوره ؟

سمیراااااااااااااااا تو کجایی ، صدای همسری رو بیشتر از صدای تو میشنوم . بیا از ساتیار بگو چطوره ؟

و اندر احوالات ما :

نیلا خیلی بهتر میره مهد ولی دیشب خونه مامان اینا بودیم و امروز صبح با کلی غر و داد و بیداد گفت که نمیره مهد و دوست داره اونجا بمونه منم اصرار نکردم .
یه چیز دیگه که خیلی ناراحتم می کنه اینه که ، بعضی از بچه های مهدشون ساعت 12 میرن و از پائین اسمشون رو صدا میزنن . مربیش میگه اونوقت که میشه میره بدو بدو وسائلش رو جمع می کنه و میگه الان اسم منم میگن :((( بعد که میبینه هیچ خبری نیست یه خورده بهانه گیر میشه الهی بمیرم واسه بچم اه .

این بینم دوستایی که من و خوب میشناسن میدونن که من یه مامانی دارم که بمب استرسه و هر چیزی رو در بدترین حالت تصور می کنه . حالا سرفهه ای نیلا رو میگه الان آسم میگیره . میگم مادر من من بردمش دکتر میگه حساسیت و داروی ضد حساسیت داده اونوقت تو میگی آسمه !!!!!!!!! خلاصه هر روز یه چیزی از خودش درمیاره .
یه روز میگه اونجا خیلی راحت می خوابه حتماً تو غذاشون چیزی میریزن . اگه فلان شده حتماً اونا کاری کردن . امروز نبرش . بزار تا ظهر بمونه اونجا ناهار نخوره و بیاد اینجا بخوابه . میگم خوب این چه مهد رفتنیه . خلاصه اونقدر ماجرا داریم که خدا می دونه .

از همه مهمتر که نیلا از وقتی که مهد رفته نکه زبونش کم کوتاه بود حالا دیگه واسه خودش یه پا شیرعلی قصاب شده . یه بچه پرویی شده که خدا میدونه . نمی دونم باهاش چیکار کنم . قلدر و زورگو !!

خدا عاقبت من و با این بچه ختم به خیر کنه . الهی آمیـــــــــــــــــــــــــن :)))