عاشقان اهل شعر و ادب
شروع کنیم...
مخور صائب فریب فضل از عمامه زاهد
که در گنبد ز بی مغزی صدا بسیار می پیچد
در نا اميدي بسي اميد است پايان شب سيه سپيد است
دلمگرفته از این روزها دلمتنگ است
میان ما و رسیدن هزار فرسنگ است
تو كر مهنت ديگران بي غمي
نشايد كه نامت نهند ادمي
تو تمنای منو یار منو جان منی
دوش آن وقت سحر از غصه نجاتم دادن...و اندر آن ظلمت شب آب حیاتم دادن
نازنینا ما ب ناز تو جوانی داده ایم
اینک اما با جوانان ناز کن با ما چرا
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
-16 ثانیه پیش
-15 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز