ی موقعیت شغلی برای همسرم حدود یکی دوماهه بوجود اومده ک مجبوره دوسه روز حتی ۴روز آخرهفته رو بیرون شهر و دور از خونه باشه،حدود دوسه ماهی دیگه این وضعیت ادامه داره.....
من تا الان همش میرفتم خونه مامانم اما خسته شدم از اونجا رفتنم،اینسری پدرهمسرم باهاش رفته و من چون مامانشون تنها بود موندم پیشش،البته خونه هامون کنار همِ،گاهی اونجام گاهی خونه خودم اما واقعا این دو روز بسرم ۱۰۰ روز رفت😞😞😞
بنده خدا زن خوبیه خیلی مهربون و دلسوزه به هیچ عنوان مادرشوهربازی درنمیاره فقط ی مشکل بزرگی ک داره و منو چل کرده اینه ک بشددددددددت پرحرف😩
پس من چی بگم یه روز درمیون کلا نیس
دائم بهممیگه تنها نرو خونت بیا اینجا اما منم با هزار مدل متوجهش کردم ک خونه خودم راحتتر از هرجاییم حتی خونه مامانم اما بازم میگه خب البته دلش برام میسوزه ک تنها نباشم اما من واقعا حوصله تعریفای تکراریشو ندارم☹
من چی بگم که کلا تنها م همیشه
گفتم از امشبم دیگه خونه خودمون میخوابم با اینکه بار اول ک شب تنها خونه بمونم و میترسم ولی باید عادت کنم دوست ندارم دائم بیرون از خونه باشم😒
عزیزم اصلا نرو خونه مادرشوهرت
تامیتونی بمون خونه خودت... یه بهونه بیاربگوخونه شما خوابم بهم میخوره سردردمیشم تجربه شخصی من اینه
من یکسال اول بامادرشوهرم بودم بخاطر شغل شوهرم واقعا خسته شده بودم حالامن شوهرم اصرار داشت خداروشکر با دارشدم موندم سرخونه وزندگی خودم
حالا این بنده خدا که میگین خوبه اما من چی بگم یه سختیهایی توی یکسال کشیدم که ازهرچی ازدواج بود پشیمون شده بودم حالم بهم میخورد ازوضع زندگیم
دقيقأ اااا من مادرشوهرم تاقبل اون که بمونم خونش احترام رو خیلی نگه میداشت و.. حتی دوران عقد اصلا خونشون نخوابیدم
اما اون یکسال هرچی رفتار زشت وزننده بود ازش دیدم من حالا یه برادرشوهر مجرد هم داشتم که باید جلوش باحجاب میبودم دیگه شما خودت ببین چقدر سخته ازصبح تاشب حتی توی خواب هم حجاب داشته باشی!
طوری شده بود حتی اون یکی برادرشوهرم به جاریم گفته دلم براش میسوزه خداکنه شرایطش جورشه بره خونه خودش
آخی عزیزم چقدر سختی کشیدی😔بعضی دردا برای همه قابل فهم و درک نیست اما من بخوبی درک میکنم که چقدر خانوم بودی و صبوری کردی خودِ من عمراً تو چنین شرایطی بمونم واقعا ول میکنم میرم،منم بردارشوهرم مجردِ اما سربازه یروز خونهاس یروز نیست اصلا هم زیاد نمیام مثلا امروزو ک تنها بودم و اونم خونه بود ۲ساعت ظهر اومدم،شبم ۹ اومدم خیلی بشینم تا ۱۲
اما واقعا میگم مستقل نبودن و زندگی گروهی بزرگترین رنج و درد برای یک زنِ😞
الان دیگه مستقل شدی؟؟؟؟
آره الان مستقلم یعنی واقعا نجات پیداکردم ازاون شرایط مزخرف... هرکی ازدواج میکنه کلی واسه خودش برنامه داره اما من برنامم خلاصه شده بود اینکه صبح ازخواب بیدارشم یکراست برم خونه مادرشوهرم! جالبه باز شوهرم فرداش میومد تامیخواستیم بریم خونمون مامانش میگفت کجامیرید خونتون چخبره! فهمیدیم خونه دارین! دیگه شوهرمم میموند!گاهی اوقات حتی میشد سه چهار روز هم خونه خودمون نمیرفتیم اگر میرفتیم قهرمیکرد مامانش..
تااینکه خداخواست و باردارشدم دیگه دکترم استراحت مطلق دادبهم اوناهم خونشون طبقه3بود ولی من خونم همکف یکم پیازداغش رو هم زیاد کردم که نباید ازجام تکون بخورم و... وگرنه واسه بچه اتفاقی میفته دیگه اینطوری شد موندم خونه خودم یعنی به روی دخترم نگاه میکنم هزارمرتبه خداروشکر میکنم مایه ی نجاتم شد
الان هنوز که هنوزه میفهمم مامانش نمیتونه مستقل شدنم روببینه ودل پری داره
