هیچی راحت میخوابیم تا ابد. خلاص میشیم از این همه دغدغه و حرص و جوش و در جا زدن های بیخود
اول بدنمون یخ میکنه ، بعد خونواده زمینو زمانو میدوزن بهم و مراسم خاکسپاری و همه ی فامیل ،، شب اول قبر ، بعد ب مرور از بین رفتن بدنمون و گریه و زاری خونواده تا یکسال یا کمتر و بعد استخون مونده زیر خواب و همه هم ب روزای عادیشون برمیگردن فوقش ی خدابیامرز تهش میبندن و تومیمونیو اعمالی ک انجام دادیو خدات تومیمونیو اون چ باید انجام میدادیو انجام ندادی
مردن ما بسته ب اعمالمون داره اگر خوب باشه مرگ دریست ب دنیای زیباتر و ماندگار وگرنه ک اول بدبختی و مکافاته
حلوامونو میخورن
نه خداراشکر بدخیم نیستن وقتی عصبانی میشم استرس میگیرم اینجوری میشم .دیشب خواب بد دیدم صبح اینجوری شدم فشار عصبی این بلا روسرم میاره .بعد از اولین بحث با جاریم این اتفاق برام افتاد ۳بارم عمل کردم .جریانش مفصله
نمیدونم چی میشه ولی میدونم هیشکی وهیچی براادم نمیمونه جزخدا
به نظر من ما تموم می شیم و چیزی هم نمی بینیم. خانواده هامونم ناراحت می شن دیگه. ولی زندگی ادامه داره.
حالا که زنده ای، فکر اون قسمتشو نکن دیگه.
تصور مرگ خودم برام اصلا سخت نیست...ولی تصور مرگ دیگران از خود مرگ بدتره. طرف می ره و دیگه هیچوقت بر نمی گرده. غیر قابل تحمل به نظر می رسه.
نصفه شبی آمو افسرده می کنی!
ارسال نظر شما
این تاپیک قفل شده است و ثبت پست جدید در آن امکان پذیر نیستتاپیک های به روز شده
5 ثانیه پیش
5 ثانیه پیش
6 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
