حقارت لعنتی

قبول دارم 

و همینطور نمیزاریم بچه هامون چیزی که میخوان باشن!

این موج چشم و هم چشمی از بعد از انقلاب شروع شد و پدران و مادران ما به ما اعمال کردن و ما الان به بچه هامون

و همین فشار ها باعث شده که هیچ کس از ته دل خوشحال نباشه هیچکس از پیشرفت دوست یا فامیلش خوشحال نشه و همینطور بگیر برو که برسی به یه جامعه غمگین و‌افسرده ی ظاهرساز

بله بله

چیزیه که این روزا خیلی درگیرشم، به خاطر اجبار و شرایط خانواده کلی زحمت کشیدم و ‌درس خوندم و چقدرم هزینه کردن برام! الان که به فصل برداشت رسیدم نمیتونم یعنی نه شوقش رو دارم نه انگیزشو نه حوصلشو! همش میگم اگه اینقدر دنبال برآورده کردن انتظار دیگران مثل پدر مادرم نبودم و اگه اونقدر آزادی فکر داشتم شاید الان میتونستم یه نویسنده، رقاص یا آهنگساز خوشحال باشم و کلی پول درمیاوردم تا یه مهندس ناراحت که همش داره میدوعه که یه موقع از دوستای خیلی موفقش عقب نمونه یه وقت! به ما خوشحالی کردن یاد ندادن فقط دوییدن برای رسیدن به خوشحالی که هیچوقت با این شرایط محقق نمیشه یاد دادن!