سلام.خانم ها یه درددل زنانه باهاتون دارم.من میخوام یاآقایی ازدواج کنم که ۴ساله میشناسمش.خیلی هم بهش اعتماد دارم و از بابتش مطمئنم.ایشون یه دوست دارن که خانمه وخودش نامزد داره.توی اکیپِ دوستاشون هست که باهم مسافرت و اینا میرن.یعنی صمیمیتی بینشون نیست و از این بابت مشکلی نیست.یه خانم خیلی صاف و سادست.از بابت این خانم هم مشکلی نیست و اعتماد دارم اما مشکلی که هست اینه که ایشون خیییییییلی جلف و سَبُکِ ، باهمه خییییلی راحت حرف میزنه و رفتار میکنه.نمونش اینکه نامزدم تولدل اون خانم رو بهشون تبریک گفته بود و اون خانم با کلی قربون صدقه رفتن که (مهربونم،بهترینم،عزیزمی،دلم برات تنگ شده و...)جوابشو داده. حالا چیزی که منو ناراحت میکنه اینه که من به هیچ عنوان از این خانم خوشم نمیاد.
علتش هم اینه که خیلییییی جلفه و رفتاراش در چارچوبِ اخلاقیِ من نیست و منو عصبی میکنه.هرچند اینم بگم میدونم بی منظوره اما بااین حال میره رو مخم...نمیدونم درکم میکنین یا نه...حالا من اینو به نامزدم گفتم.بهش گفتم بعدازدواج بااین خانم رفت و امد نکنیم چون قبولش ندارم و معاشرت و برخورد اجتماعی رو بلد نیست. نامزدم میگه من تاییدش میکنم و این کافیه،اون بی منظوره ، مثلِ خواهر برادریم و اون با همه اینجوریه ،تو دلش هیچی نیست و....
بحثمون اونقد اوج گرفت که نهایتا بمن گفت تو
شکاک و بددلی و من نمیتونم اینجوری باهات زندگی کنم که بمن بگی باکی بگرد با کی نگرد.
اما من همچین حرفی نزدم و ابدا شکاک نیستم و فکر میکنم حساسیتم به جاست.من هرگز نگفتم باکی بگرده فقط حقِ خودم میدونم من هم برای انتخابِ دوست نظر بدم و منم برای رفت و امد های آینده تصمیم بگیرم...علاوه بر این حس میکنم نامزدم پذیرای حساسیت های طبیعیِ یه زن نیست و به این حساسیتِ کوچیکِ من پروبال داده و اون رو به شکاک بودن تعبیر میکنه...الان باهم قهریم...خیلی حرفای بدی بهم زد...فکر میکنه من آزادیشو ازش گرفتم در صورتی که اصلا اینطور نیست و داره بد برداشت میکنه.حتی توی کشور های اروپایی هم ازدواج کردن یه محدودیت هایی داره...نباید اینوقبول کرد اما اون حقِ حسادت رو بهم نمیده.تا میام یکم حسادت کنم و شیطونی کنم و خودمو لوس کنم براش زود گارد میگیره و برخوردمیکنه...منم سرخورده میشم...اینم بگم خودش بسیار غیرتی هست.غیرتِ اون برام خیلی جذابِ اما حساسیتِ من برای اون براش یه غولِ!!!هرچند ابدا در حساسیتم افراط نکردم.اما انگار به کامش تلخ میاد...بهم بگین شما جای من باشین چه میکنین؟اگه یه دختری هرچند بی منظور انقد جلف باشه ناراحت نمیشین؟ینی ما زنا حقِ یه حسادتِ کوچیک رو نداریم؟
