دوماه زايمان كردم همش دكتر بودم برا بچم هر روز ي دكتري چيزي ميگفت و من خونم خشك ميشد از استرس و فكر و خيال بابام بيرونمون كرد وووو خيلي حرفاي ديگه ك حالم بد ميشه دوباره مرور كنم حالا مدتيه هيچي شادم نميكنه حتي چند ثانيه از بيرون رفتن بدم مياد از خونه بيزارم بشدت عصبي و پرخاشگرم سردرد شديدي دارم خودمو نفريناي بدي ميكنم چرا اينجوري شدم خيلي زندگي تو دهنم تلخ شده
سلام منم بودم الان خیلی خوبم
همش قشنگیای زندگی و میبینم
ن بدیاشو
ی مدت کتاب میخوندم ولی زیاد اثر نداشت تم خونه و چیدمانو عوض کردم
رنگای شاد اوردم تو خونه با گلدون و گل و....
پای درد درل هر کسی بشینی میبینی همه مشکل دارن تو زندگیشون ولی باید بتونی باهاشون کنار بیایی سعی کن از لحظه های زندگیت لذت ببری با دوستات وقت بگذرون دوستا خیلی حال آدمو خوب میکنن
عزیزم به چیزای خوب فکرکن به بچت فکرکن الان خیلی ها حسرت مادرشدن دارن
به شوهرت برس بهش محبت کن تا میتونی
وقتی از سرکار میساد با لب خندون همینجور که نینیت تو بغلته برو به استقبال شوهرت
با شوهرت حرف بزن زیبایی های نی نی رو ببین عکس بگیر ازش
لبخند بزن مطمین باش دنیا هم بهت لبخند میزنه
مشکلات همه دارن
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
2 ثانیه پیش
6 ثانیه پیش
7 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز