اصلا کمک نمیکنه لباسهاشو من جمع میکنم آب میخوره من میشورم دائما موهاش و جمع میکنم ریزش داره آشغالها رو من میزارم دم در محدودم کرده جایی نمیزاره برم دایما خونه تنهام بچهام همیشه خونن اهل تفریح با زن و بچه نیست زبونش تلخه هبچ وقت حمایتم نکرده دایما طرف خونوادشه الان سر اونا 8 ماهه قهریم اخلاقش موقع قهر بدتر میشه ملاک خوب بودن من نوکری خونوادشه خیلی کردم واسشون آخرش زندگیم و داغون کردن خونه پدری همه جور راحت بودم حقوق بگیر بودم آزادی و تفریح داشتم سالی دربار سفر میرفتم ماشین داشتم ولی خونه این فقط زجر و زجر سر دعوامون نمیزاره مامانم بیاد خونمون هفته ای یکبار من میرم اونم با کلی دعوا گذاشته قبلا ساعت تعیین میکرد ولی از بعد قهر از صبح میرم تا عصر اونجام بخدا فقط بخاطر بچه هام موندم همه براش مهمن الی من و بچه هام حرف زدم نشد دعوا کردم نشد پیش بزرگتر رفتم بدتر کرد کتکم زده سر خونوادش خیلی چیزهای دیگه دلم خونه بخدا از درگاه خدا هم ناامید شدم
نمیدونم چرا شماها با این وضع زندگیتون بچه میارید هم خودتونو بدبخت میکنید هم اون بچه طفل معصومو اینجوری که شما میگی فقط چاره اش طلاقه
مال اینه که پرو روش کردی
منم تو این شرایط بودم ولی نتونستم دوام بیارم جدا شدم
خدا صبرت بده فقط همین چون درست بشو نیستن همچین ادمایی
طلاق بگیر
اون وظیفه داشت همون امکاناتی که خونه پدرتون داشتید رو براتون فراهم کنه ولی اینکارو نکرده بدجنس هستن دیگه باید درموردش با مشاور مشورت کنی اساسی
من 2 راه به نظرم میرسه، البته اگه به طلاق فکر میکنید:
1- باید ازش آتو (آتو درسته؟) بگیری و بعد بری دنبال طلاق و اگه حرف از بچه آورد آتو رو نشونش بدی تا ساکت بشه، مثلا اعتیاد یا مشابه اون. تنهایی نمیشه باید کسی کمکت کنه.
2- اما بهترین راه اینه که با پرس و جو یه وکیل خوب پیدا کنی تا راهنماییت کنه. شوهرتم نذار بویی ببره
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
33 ثانیه پیش
33 ثانیه پیش
33 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
