دلم گرفته

صبور باش دختر به نعفته خخخخ 

تو چرا نا امیدی عروس میشی همه برا خاطرت خوشحال میشن کیف کن بهترین دورانته مادرتو هم ولش کن بی خیال  

منم مادر شوهرم به عکس مامانمه 

سال 90 عروسی کردم 

بابام 89 فوت کرد 

برادرم طبقه بال میشست 

با ارثی که رسید اپارتمان خرید میخواست بره 

داداشام جم شدن خونه پدریمو بفروشن تقسیم کنن 

بهم 100 میلیون ارث میرسید 

مامانمو واسش اپارتمان رهن کنن تنها بمونه 

به شوهرم خواهش کردم بمونه خونه مامانم ط دوم تا مامانم نره مستاجری 

قبول کرد شوهرم 

ولی مامانم اصلا این از خود گذشتگی مارو ندید 

پول رهن ی اپارتمان نو ساز رو به داداشام دادیم و اونجا رو رهن کردیم 

خیلی مامانم اذیتمون کرد 

الان پسراش ولش کردن و همش ترسش اینه ما هم بریم 

ی روز شوهرم گفت مامانت وقتی نیستی جواب سلام منو نمیده 

من باور نکردم 

شوهرم خیلی بهش محبت میکرد دکتر و دارو و خرید و...

شوهرم از سر کار اومدنی پایگرد قایم شدم شوهرم ب مامانم سلام دا بلند 

مامانم جواب نداد و اخم کرد 

دوباره بلندتر سلام داد 

مامانم سرشو تکون داد به معنی جواب سلام 

هیچ کدوم خبر نداشتن من قایم شدم 

از اونجا اومدم بیرون 

مامانم منو دید رنگش پرید 

داد  و هوار کشیدم 

خودمو کتک میزدما 

زنگ زدم به داداشام بیایید بفروشید خونرو پولمو بدین یالا 

زنگ زدم به داییام بیایید تکلیف منو روشن کنین 

مامانم پر رو شده بود 

گفت ناراحتی جمع کن برو 

بگم بقیشو ؟