من طایفه شوهرم اینجاس ولی دریغ از اینکه بیان حتی مادرشوهرم هفته قبل حالم بد شد جنازمو ساعت ۸شب شوهرم رسوند دکتر گفتم کاش تو شهر خودم بودم بلاخره یه کسی میومد کمکم
مادرم شماره نظام مهندسی ندارد ولی از من ویرانه با حرف هایش یک آدم نو میساز
الهی بگردم منم ناخوداگاه با دیدن یه چهره اشنا بغض میکنم
آره مخصوصا منکه خیلی خانوادگی بهم وابسته هستیم بعدشم که اومدم خونه به شوهرم گفتم ، گفتم اگه امکانش بود خونه نمیومدم یه راست میرفتم خونه مامانم ولی حیف راه دوره و من تنها نمیتونم برم
مادرم شماره نظام مهندسی ندارد ولی از من ویرانه با حرف هایش یک آدم نو میساز
