حس میکنم خودمو گم کردم .اصلا انگار نامریی شدم .حالم بده همش به این فکر میکنم اون کجاست چی یکنه .به مظلومیت و بی پناهی خودم فکر میکنم .یلی افسردم بگید چیکار کنم اصلا حال ندارم از این پهلو به اون پلو بشم
چرا چی شده
از کجا یه مرد وقعی پیدا میشه . م ن که جایی نمیرم سر کار میرم میام کسی منو نمیبینه .هیچ کس منو دوس نداره و بهم توجه نمیکنه . هیچ کس عاشقم نمیشه بعد سه سال گفت دوست نداشتم .گفت برو با یکی دیگه ازدواج کن شنیدن ین حرفا خیلی برام سخت بود
هررفتنی اولش سخته.کم کم عادت میکنی.عادیه ناراحت باشی.غصه بخور گریه بکن ولی فقط چندروز.بیشتر کشش نده.وقتی خالی شدی دیگه بهش فکرم نکن.روال عادیه زندگیتو داشته باش مثلا ماها ک شوهر کردیم روزامون خیلی عجیب غریبه؟؟برا همه روزا تکرارین.کارایی که علاقه داری انجام بده.لباسای شاد بپوش و به خودت بگو اون لیاقت نداشت تا ازین همه زیبایی و شاد بودنت بهره ببره.خداتم شکر کن که فقط سه سال بود.اگه سی سال عمرتو میذاشتی و اخرش میگفت نمیخوامت دوستت ندارم میگفتی حیفه این ۳۰ سالی که حروم شد..پس بهش فکر نکن.تجربه کسب کردی برا آیندت استفاده کن.
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
9 ساعت پیش
9 ساعت پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز