دیدین چند درصد از تاپیکها راجع به شوهر و خانواده شوهره؟
چرا ما زنهای ایرانی 80 _90 درصد زندگیمون شوهره؟
چرا فقط کارهاو رفتارهای شوهر باعث میشه احساس خوشبختی یا بدبختی کنیم؟
پس خودمون چی؟سهم خودمون تو زندگی چیه؟
من خودمم اینجوریم متاسفانه.
به نظرتون چطوری میشه تغییر کرد؟
چون از خودشون معمولا چیزی ندارن وابسته شوهرن
مجازیه جدی نگیر
درود بر تو
منم هرچی میکشم از همینه ، متاسفانه خیلی وابسته و آویزونشم دوست دارم عوض شم
منکه زندگیم نی نی خوشگل توراهیمه
دقيقاً
چون شوهر کردن نهایت آمال و پیشرفتمون تو زندگیه! بعدش دیگه تبدیل میشیم به یه موجود راکد و مطیع امر حضرت شوهر و هرچی آقامون بگه و اینا! از خودمون اراده ای نداریم، تنبلی میکنیم واسه دراومدن از حالت انفعالمون و از بیکاری ذهنمونو درگیر شوهر و خونوادش میکنیم
شوهر من حس خدایی برا من داره همه کارم باید به خواست اون باشه خاک تو سرم با این ازدواجم
