دلم یه حس ناب میخواد.دلم میخواد برم تو یه زندگی دیگه.حالم از وضعیتی که الان دارم بهم میخوره..
بچه ها خیلییی حالم داغونه.حال روحیم.از همه چی بدم میاد.منکه کلی ارزو داشتم برا ایندم کلی برنامه داشتم الان هییچ فکری ندارم.به برنامه هایی که داشتم فکر میکنم ذوق ندارم دیگه.میگم هرچی بشه تهش مرگه دگ.اصلا حال ندارم درس بخونم .میخونمم از بس فکرم درگیره ده بار میخونم تا یادم بمونه یادم نرهه.کلاس میکاپ میرم اصلا حال ندارم تمرین کنم.هفته ای یه دونه سایه تمرین کنم فوووقش.تمرینم میکنم از بس حال ندارم همش یه ایرادی داره کارم.یا قرینه نمیشه یا یه مشکل دگ.اینو گفتم منظورمو برسونم که اصلا حال ندارم اصلا جون ندارم اصلا تمرکز ندارم رو کاری که انجام میدم. همشش لم دادم یه گوشه سرم تو گوشی.انرژی ندارم سره پا وایستم.دوست دارم به مامانم کمک کنم ولی واقعا نمیتونم حوصله ندارم.همه کاراشو بیچاره زبون روزه خودش انجام میده.منکه قبلا دوست داشتم ازدواج کنم،حالا نه اینکه تو همون سن کم ازدواج کنمااا نه اصلا دوست نداشتم تو سن کم ازدواج کنم منظورم اینه کلا ازدواج و تشکیل خانواده و مادر شدن و اینارو دوست داشتم.کسی ازدواج میکرد ذوق میکردم براش یه عالمه. کسی حامله میشد کلیییییی ذوق میکردم.الان اصلا ذوق ندارم.از چهار چوبی به اسم خانواده حالم بهم میخوره.چون خانوادم یه کارایی کردن ناراحت شدم.اصلا خانواده داشتنو بی معنی میدونم دیگه.دوست دارم برم یه جای دوووور تنها زندگی کنم.نمیدونم شایدم دلم یه تنوع خیلیییی بزرگ میخوادیه چیزی که تا حالا تجربش نکردم شاید چون شخصیت الانم خیلی ادم بی انگیزه و تنبلی شده دلم تنوع میخواد.دلم میخواد یه آدم دیگه بشم .
چه مرگمه؟میشه کمکم کنین دوباره عادی بشم؟
تازه همین ماه 19 سالو پر کردم .هنوز خیلیی جوونم
