دوستان سلام من واقعا به این قضیه اعتقاد دارم..مثلا هر وقت یه چیزی مینویسم یکی میزنه تو ذوقم تا مدتی حالم بده.. یه جوریم...برا همینم سعی میکنم هیچوقت با کلماتم کسی رو ناراحت نکنم، ولی متاسفانه اینجا اینطوری نیست... هر کلمه ای که ما به زبون میاریم پشتش انبوهی از انرژی نهفته ست..یا منفی یا مثبت که دراز مدت اثرش به خودمونم برمیگرده...
بنظرم وقتی میخواییم ی حرفی بزنیم قبلش فکر کنیم اگه کسی اینو به خودمون بگه خوشمون میاد؟؟
چند سال پیش در جایی دیدم کسی جلوی خانه اش نوشته بود رحمت خداوند بر پدر و مادر کسی که در این مکان آشغال نریزد. آن سال ها دیدن عبارت هایی نظیر "لعنت خدا بر پدر و مادر کسی که در این مکان آشغال بریزد" سکه رایج و مد روز بود.
اما تصور کنید وقتی کسی می گوید رحمت خداوند بر پدر و مادر کسی که در این مکان آشغال نریزد هم از طرفی همان درخواست را مطرح کرده و هم با زبان خوشایند و همراه با لبخند این خواسته را طرح کرده است. آیا نمی شود تصور کرد کسی که با این ادبیات محترمانه و مثبت روی دیوار چنین عبارتی را نوشته با همسر و فرزندان خود نیز چنین برخورد و مواجهه ای خواهد داشت و برعکس کسی که به راحتی از افعال منفی استفاده می کند در مواجهه با اعضای خانواده خود نیز از چنین لحن و ادبیاتی بهره می برد؟
منم به انرژی کلمات اعتقاد دارم
هیچوقت هیچکس درکت نمیکنه متاسفانه😔😔
ولی واقعن بارها من چیزی نوشتم شاید پشتش چیزی نبوده ولی طرف ب ظن خودش برداشت کرده تا نفرین هم پیش رفته حتی من رو مقابل کلی از توهین قرار داده منظورم اینه واقعن شاید قصدی پشت حرفا نیس!!!!
تو نوشتن مخصوصا ادم باید خیلی بیشتر مراقب باشه چون لحن صحبت مشخص نیست
حرفتون صحیحه ولی واقعن این اجازه رو داره ک طرف رو نفرین کنه!!؟بخدا یکی فوحش هم بنویسه جوابش نفرین نیس ک از ی برداشت نفرین میکنن البته عذر میخام از بحث اصلیه شما بحثه من خارجه ولی واقعن دلم شکسته از بعضی رفتارهایه کاربرا🌹
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز