شب اول ازدواجم متوجه شدم شوهرم توانایی برقراری رابطه رونداره به هیچکس نگفتم چون اخلاقش اوایل خوب بود وتودوران عقدبهم خیلی محبت میکردفکرمیکردم درمان میشه دوسال همش ازاین دکتربه اون دکترباهاش رفتم همش داروهای گرون خارجی .خودمم شاغل بودم تومخارج کمکش میکردم دکترها میگفتندسالمه ولی ازلحاظروحی آمادگی نداره گفت بیا بچه دارشیم من تودوستاوفامیل اعصابم بهم ریخته فک میکنن مشکل داریم که بچه دارنمیشیم منم برا همین روحیم داغونه نمیتونم رابطه برقرارکنم اگه بچه بیاد اونوقت میبینی سعیدکیه ? ولی من هنوزدختربودم رفتم دکترزنان بکارتم روبازکردنامشم هنوزدارم وبعدچنددوره ای وی اف تابالاخره بعدازپنج سال بچه دارشدیم.الان نه تنها بهترنشده بدتر هم شده اصلا به من توجه نمیکنه.داریم مثل خواهروبرادر زندگی میکنیم.انگارپرستاربچم اگه کوچکترین چیزکم باشه ناراحت میشه دادمیزنه .هرچی باهاش صحبت میکنم خودشم قبول داره میگه حق داری ولی توعمل کارخودشو میکنه شبا جدامیخوابه.خیلی خستم ازاین زندگی.خیلی ارخودم بدم میاد که گول وعده وعیدهاش روخوردم.تحمل این زندگی برام خیلی سخته ولی بابچه ده ماهه چکارکنم.?
ای خدا چقدر سخت
ینی تا حالا با هم رابطه عمیق نداشتین؟
یعنی درمان نمیشه؟
اه چ بد
چطور درمان جواب نداده
نرفتی مشاوره عزیزم؟
باورم نمیشه ... جدا شو سریع
حق داری خ خ سخته
نباید بچه دار میشدی ....جدا میشدی
بهش بگو منم نیاز دارم،دخول نمیتونی با کارای دیگه ک میتونی منو راضی کنی
اخلاقتو خوب کن
احتمال تمایل به جنس موافق نداره نریزین سرم مرسی اه
نه نداشتیم درمانم نمیشه
این چ باوریه ک میگین بچه دار شیم مشکلات حل میشه؟
بچه مشکلاتو حل نمیکنه پیچیده تر میکنه!!!
الهی عزیزدلم ☹☹☹
شوهرخواهرشوهرمنم اینجوری شایدسالی ۱بارباشه
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز