دومی رو انتخاب کردم.الان باهم داریم زندگیمونو میسازیم.بعدسهسال همه چی هم داریم خداروشکر.زندگیمون داره میچزخه.شوهرمم تلاشش بیشتر شده.
من از سال دوم ازدواجم در رفاه کامل بودم تاالان.وصع مالی خیلی خوبی داریم.اما تو جهنم زندگی میکنم.دلم میخواد هر کی این پستو میخونه یخورده دیدگاهشو عوض کنه.شاید باعث بشه لااقل موقع شوهر دادن دخترش این اشتباهو نکنه.پول فقط و فقط آسایش میاره و یه امنیت نسبی.همین.فقط همین.نه چیز بیشتر
بى پوله رو
اره بی پولی سخته.من خودم مجردی تقریبن تو فقر مطلق بودم😐باور کنین هر دو وصعیت رو تجربه کردم.دلم میخواد با سرعت نور خدا پرتاپم کنه به همون دو سال اول زندگیم که بی پول بودیم.اون موقع هم کلی مشکل داشتیم.ولی جنس مشکلاتمون فرق میکرد.پول داشتن جنبه میخواد.که ۹۹ درصد آدما جنبه شو ندارن.شما خودتون شاید استثنا باشین
اگه واقعا اینجورین پس انتخاب کردن گزینه اول حماقته.
البته ممکنه دومی هنوز صفات بدشو بروز نداده باشه. ادما تو دوران اشنایی سعی میکنن کاملا ایده ال به نظر برسن. یه چیزی که از اینا که گفتی مهم تره اینه که بفهمی تو براشون اولویت داری یا خانوادشون این خیلی خیلی مهمه.
با دومی یه ساله که دارم صحبت میکنم و همه جور مرحله ای رو گذروندیم قهر و آشتی و دعوا و مریضی و خرید و چیزای دیگه و طوریم نیست که فیلم بازی کنه همونیه که نشون میده
برای خانوادش هم خودش میگه تنها کسایی که تو زندگیم میتونن ناراحتم کنن یکی تویی یکی خونوادم.میگه خونوادم خیلی وقته ناراحتم نمیکنن چون فهمیدن من به چی حساسم و پس فقط تو هستی که میتونی هم ناراحتم کنی هم خوشحالترین
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
56 ثانیه پیش
56 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
