حالم خوب نیست

خیلی دلم گرفته. لطفا یه چیزی بگین

ممنون از راهنماییتون. تا چند ماه پیش در مورد ازدواج که بهشون میگفتم، جواب میدادن که فعلا آمادگی ندارم. باید یه مدت بگذره تا بتونم آمادگی پیدا کنم. در حالی که تا دو سال پیش ایشون خودشون به من میگفتن بیا ازدواج کنیم. ولی من اونموقع به دلایلی نتونستم اقدام کنم. ایشون طوریه که اگه من ازشون دوری کنم ازم دلخور میشن که چرا سراغمو نمی گیری. اگه بهشون محبت کنم باز بیخیال میشن. نمیدونم باید چطور رفتار کنم

هی روزگار. چی شد که کارمون به اینجا رسید. نه دل تموم کردنشو دارم، نه امید ادامه دادنو

ایشون تا قبل از اینکه پارسال سر یه بحثی که حرف منم به اشتباه تعبیر کردن از من ناراحت شن و دوری کنن خوب بودن. مدام همو میدیدیم. پیام میدادیم. زنگ میزدیم. من واقعا راضی بودم. ولی از یکسال پیش و بعد از اون بحث به اینور ایشون دیگه هرگز مث قبلشون نشدن. انگار که همه چیزو تموم شده میدیدن. ولی فقط دل رفتنو نداشتن. من از یکسال پیش تا الان هر لحظه افسوس میخورم که چرا کار ما به اینجا کشیده شد. چرا اون روزای خوبمون تموم شد. خودمم دیگه افسردگی گرفتم

حضوری ازش معذرتخواهی نکردم. ولی پیامی بهش گفتم اگه منم تو حرفام تند رفتم عصبانی بودم. نمیخواستم اتفاقای پارسال دوباره تکرار شه و از هم دور شیم. اونم بهم گفت تو سر افسردگیم بهم سرکوفت زدی. منم بهش گفتم منو ببخش. الانم براش کادو گرفتم که اگه بیاد بهش بدم. نمیدونم چطوری باهاش حرف بزنم که ناراحتیش از دلش در بیاد

ایشون پارسال میخواست بره به یه مهمونی پیس دوستاش. من گفتم باشه برو، روز بعدش همو ببینیم. روز بعدش بهش گفتم همو ببینیم، اونم گفت مهمونی افتاده امروز. نمیتونم بیام. منم ناراحت شدم گفتم بخاطر تو شیفتمو جابجا کردم. بعد باهاش بحث کردم ایشونم ناراحت شد. من بهش گفتم اگه تو شوقی واسه دیدن من نداشته باشی، منم شوقی واسه دیدنت ندارم. شوق دیدن باید دو طرفه باشه. اونم دو سه روز بعدش به من گفت تو به من گفتی اگه نبینمت برام مهم نیست. من گفتم کی این حرفو زدم. چرا اینطوری حرفمو تعبیر کردی؟ ولی اون اصلا قبول نکرد. با این حال من بعدش خیلی ازش معذرتخواهی کردم. ولی از اون روز به بعد دیگه از من دور شد. دیگه هم رابطمون مث قبل از اون روز نشد. بهتر شد ولی مثل قبل بهم وابسته نبود. نمیدونم از من نا امید شد یا با کس دیگه ای آشنا شد. هیچوقت نفهمیدم. هنوزم رابطمون ادامه داره. ولی مثل اون وقتا نیست

من اونموقع خیلی ازش معذرتخواهی کردمو براش هدیه گرفتم که از دلش در بیارم. خیلی باهاش حرف زدم. ولی ایشون سرگرم دوستاشون شده بودن. به غیر از اون نمیدنم سرگرم چی بودن. ولی اینا باعث شد از من دور بشن. کادو رو من از چند وقت پیش گرفته بودم که بهش بدم. از چند وقت پیش که هنوز این ناراحتی جدید پیش نیومده بود. که گفتم اولین فرصت که همو دیدیم بهش میدم. من نمیتونم برم ایشونو ببینم چون با دوستشون همخونه هستن. بخاطر یه چیزایی قبول نمی کنن بیرون بیان که بیرون همو ببینیم. میگن نمیخوام یه وقت دوستام بفهمن من با کسی رابطه دارم. قرار شده ایشون بیان خونه همو ببینیم. وقتی بیاد گل هم براش میگیرم با کادو بهش میدم. اکثر وقتایی که همو می بینیم بهش گل هدیه میدم

افسردگی ایشون تا اونموقع سابقه نداشت. منم تا حدود بیست روز باهاشون مشکلی نداشتم. ولی ایشون اونموقع شروع کرده بود به دوری کردن از من. به زور میومد همو ببینیم. هر وقتم که میومد، اونم دو هفته یه بار، با من خیلی یرد و عصبی برخورد می کرد. اصلا نمیذاشت من بهش نزدیک بشم. میرفت اون ور تر می نشست. هرچی میخواست بهم میگفت. منم وقتی این رفتارو دیدم اصلا باورم نمیشد ایشون اینطوری با من رفتار کنه. اولین بار بود اینطور رفتاری ازش میدیدم. حدود سه چهار ماه این رفتار شون ادامه داشت. از اون به بعد چند وقت یه بار سر این حالتاشون بینمون بحث پیش اومد. و دیگه هیچوقت مثل قبل با هم صمیمی نبودیم. خیلی تلاش کردم که مثل اون وقتا با هم خوب باشیم. یکم وضع بهتر شد. ولی مثل قبل نشد. الانم نمیدونم چکار کنم. محبت کنم. چکار کنم