منم شرایط تورو دارم. دریغ از یدونه دوست تو این شهر غریب
خوب پيدا كردن يه دوست كه كاري نداره
كافيه يه روز يه پارك بري تا مثلا خانومايي كه هم محل خودتون هستن رو بشناسيد و كم كم دوست بشيد
يا همسايه ها هم گزينه خوبيه
دانشگاه و دوره هاي آموزشي هم خوبه و...
فقط لازمه روحيه ي ارتباط برقرار كردن باشه همين
موفق باشيد
خیلی سخته من اشنا دارم اینجا بهم گفته هر روزم بیای مشکلی ندارم و خوش حال میشم ولی خب همسن من نیس هم سن مامانمه من دوس دارم باهمسن خودم برم بگردم اینجا بیشتر احتیاج ب بیرون رفتن دارم وای از بس بیرون نرفتم وقتی ادم جدیدی میبنم میخوام صحبت کنم اولش صدام میلرزه تا چند دقیقه بعد درست میشه😔
منم 9ماهه ازدواج کردم .کلا تو خونه هستم مگ روزای تعطیلی ک برم شهر خودمون خونه مامانم. بعد من تو شهر بزرگی بزرگ شدم الان اومدم شهرستان کوچیک هیچ امکاناتی نداره. بعد یچیز دیگه مردم این شهر اصلا با غیر از خودشون ارتباط برقرار نمیکنن یعنی بقیه رو ادم حساب نمیکنن. خیلی سختمه منم مثل شما نمیتونم زیاد ارتباط برقرار کنم. همسایه ها هم همسن و سال من نیستن و گفتم با مردم جاهای دیگه خوب نیستن زیاد. باشگاه میرفتم دوماه اما اونجام تنها بودم چون بقیه هم ارتباط برقرار نمیکردن. کلا من تو خونه ام. پدر شوهرم میگه پوسیدی تو خونه برو یجایی. اما خب کجا؟ ن جای تفریحی داره شهرمون ن بازاری ن جایی. چند تا پارک داره اما خب تنهام نمیرم جایی
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
