من زیاد کتاب می خونم. از بچگی تا الان که بالای ۴۰ سال سن دارم. غرور تعصب، جین ایر، ربکا، عصر معصومیت، سرگذشت ندیمه رو از این میون خوندم. چهارتای اول از رمان های کلاسیک هستند که همیشه خوندنشون لذت بخشه. و من چون از بچگی رمان می خوندم (اولین رمانی که خوندم توی راهنمایی دزیره بود) دوست دارم رمان های کلاسیک طولانی رو بخونم. ولی خب خیلی ها در این زمانه سرعت دوست دارن مجموعه داستان کوتاه بخونن که من خیلی دوست ندارم. دوست دارم با شخصیت های رمان های بلند مدتی زندگی کنم. کتاب آخری که خوندم یا همون سرگذشت ندیمه که سریالش هم ساخته شده هم جالب بود. یه دوره تاریخی خیالی در امریکا است که البته مشابهتهایی با شرایط فعلی ما داره و برای من جالب بود. ولی قطعا همه این رمان ها خوندنی اند. البته چون لینک این مطلب از سایتهای خارجیه داستان های ایرانی رو شامل نمیشه. به نظرم از نویسندگان ایرانی خانم دانشور و شهرنوش پارسی پور هم خوندنی اند. اگر اهل خاطره بازی باشید کتابهای گلی ترقی خیلی خوبن. خانم فریبا وفی و زویا پیرزاد هم کارهاشون خوبن. و باز نویسنده های دیگه هم هستند.