همسایه ایم. خودش گفت بیا خونمون. منم با بچه ام رفتم. تا ما رو با هم دید قاطی کرد. عصبانی شد. یه مشت حرفهای چرت و ت زد. منم جوابش دادم و سریع اومدم بیرون. بچم پشت سرم بود که میخواست بیاد بیرون. یهو دیدم جاریم هلش داد و پرتش کرد که مثلا زودتر درو ببنده. بچم اینقدر گریه کرد.
خب توقع داشت اون موقع روز من بچمو تنها بزارم و برم خونه اش؟؟؟
نخیر عزیزم. من منظورم این نبود. فقط از این لحاظ گفتم که هانواده شوهرم بی صبرانه منتظر دیدن بچه اون هستن. و من که زود حامله شدم و خانواده شوهر انتظاری نکشیدن به گفته خودشون بچم عزیز نیست. نترس الانش هم نه من و نه بچم عزیز نیستیم و ربطی به بچه جاری نداره
دغدغه اون به قول خودش همیشه من هستم. و تا زمانیکه جاری اونم باهام خوب نمیشه. منم دروغ و تظاهر بلد نیستم که بیام اینجا پز خوب بودن خودم رو بدم. نه دعا میکنم اون باردار باشه و نه دعا میکنم که باردار نشه. خدا خودش هرچی صلاحه انجام میده. رابطه ما با هم اینقدر بد شده که دیگه فکر نکنم هیچوقت خوب بشه
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز