راه میروم .....روی لبه رویاهایم ..تا نهایت هراس دراز میکشم... روی بستر دلتنگی هایم... تا انتهای کابوس ...مینویسم ...حرفهای پریشانم را...تا مسخ احساس ...حواسم نیست ...میدانم ....پست خواهم کرد خاطرات قدیمی را ...به نشانی بی نشان خودم ....من بی تو ...تو بی من ...در دوردست یک عکس کهنه ....ماندگار میشویم.💟