کودک درون من💗💗💗

باشه یه دنیا ممنون موفق باشد فعلا خدانگهدار تا بیام گزارش بدم 

پسر من وارد هر جمعی بشه سلام نمیکنه بگید چکار کنم الان هفت سالشه

سلام رویا جون. تاپیکت خیلی عالیه. مخصوصا اینکه فرد با تجربه ای مثل شما پشتیبانیش میکنه. 

رویا جون بچه من اگر بقیه بچه ها دست بزنن به وسایلش (البته همه بچه ها نه) خیلی پرخاش میکنه و اگر اوضاع وفق مرادش نباشه اونا را هل میده  

البته میدونم وسایلشون براشون خیلی خیلی مهمه ولی هرچی بهش میگم هل دادن کار خوبی نیست... آروم ازشون بگیر اگر دوست نداری بدی... هیچ فایده نداره. میگم اگر این کارو کنی مامان بچه ها از دستت ناراحت میشن... دعوات میکنن میگه مامان بچه ها را هم میزنم! 

جدیدا کار به زدن من هم رسیده... خیلی صبوری میکنم... ولی بعد از چند ساعت متاسفانه دیگه صبرم تموم میشه و میریم به گیج هم متاسفانه. چون من تحمل اینکه بخواد لگد بزنه را هیچ ندارم... مخصوصا اینکه قصد بارداری دارم اگر یکی بزنه به شکم یا کمرم دیگه هیچی! 

نمیدونم چه طوری از سرش دربیارم.... 

البته باباش میگه باید بلد باشه از خودش دفاع کنه

چون اگر بچه ای بزنش اصلا کوتاه نمیاد تا اینم یکی بزنه

اصلا بچه نه آدم بزرگ هم شوخی شوخی یکی بزنه میره و یکی میزنه میاد عقب

ولی من میگم بچه نباید بقیه را بزنه و اگر هم بچه ها زدنش باید به اون بچه با صدای بلند بگه حق نداری من را بزنی و دیگه باهاش بازی نکنه (این را بهش گفتم تا عملیاتی کنه)

رویا جون مهران دخترم خیلی خیلی اهل کتاب هست

از همون بچگی علاقه زیادی به کتاب داشت

با دقت تمام همه ی کتاب هاش را میبینه و شعرهاشون را حفظه

کلی کتاب داره

منم خیلی وقتا بیرون میریم کتاب براش میخرم و اونم کیف میکنه 

نسبت به هم سن هاش دایره لغاتش خیلی قویتر هست و احساساتش را خیلی راحت و زیاد بروز میده 

هم خوشحالی و هم ناراحتی 

ناراحتی را البته و متاسفانه گاهی با زدن نشون میده!

وااای رویا عاشقتم

تو یه مادر و زن نمونه ای

خیلی به همچین تاپیکی نیاز داشتم

کاش اینجور تاپیک ها پر بازدید بشن

رویا جون میشه یه تاپیک هم بزنی در مورد رفتار صحیح با خانواده همسر... هم رفتارهای صحیح را بذاری و هم ما مواقعی که به مشکل برخورد میکنیم بیایم و مثل همیشه مزاحمت بشیم  

رویا جون من یه خلاصه ای از وضیعتم میگم،البته یه در جریان هستی

من ۲۷ سالمه یه پسر ۴ سال و نیمه و یه نوزاد ۶ ماهه دارم

بعد زایمان اولم افسردگی گرفتم و اصلا شاد نبودم و بچه داری و شوهر داری هم حوصلشونو نداشتم ولی کم کم بعد یک سال خودمو پیدا کردم و رفتم کلاس و روحیه م به کل عوض شد و با پسرمم بازی میکردم و با شوهرمم ارتباطم بهتر شد و در کل زندگی بر وفق مراد بود ولی خوب پسرم هنوزم نق نقو بود ولی بچه ی معاشرتی بود

تا اینکه نا خواسته باردار شدم و دوباره همه چی بهم ریخت

اخلاقم واقعا بد شد و دوباره ترس از افسردگی اومد سراغم و کم کم باز افسردگیم برگشت و پسرمم اخلاقش خیلی بد شد و پرخاشگر و لجباز شد ولی بعد زایمان وضیعتم بهتر شد چون واقعا بچه ی دومم بچه ی آرومیه

ولی پسرم روز به روز داره اخلاقش بدتر میشه و منم نا امیدتر یعنی هر جا میریم میگن این بچه چرا اینجوریه با کسی ارتباط برقرار نمیکنه البته با بچه ها خوبه و بازی میکنه

خیلی بهم وابسته ست حتی یه دستشویی میرم گریه میکنه و میگه مامان باز گم شدی

شوهرمم از دست اخلاقاش خیلی کلافه شده یعنی ما یه عروسی رفتیم همش بغل شوهرم بود و گریه میکرد

واسه هر چیز کوچیکوی گریه میکنه

راستی یه ساله من خونمو عوض کردم و اومدم یه محل دیگه که اینجا تقریبا مرکز شهره و یه مکان تجاری پارک دور و برش نیست بدون شوهرم و ماشین نمیشه بیرون رفت ولی خونه ی قبلیمون عالی بود و من هر روز با پسرم بیرون بودم

حالا من و شوهرم تصمیم گرفتیم برگردیم به محل قبلی درسته از نظر مالی به ضررمونه ولی شاید پسرمون بهتر شد نمیدونم دیگه چیکار کنم

ببخشید طولانی شد

رویا جان ممنون از تاپیک خوبت 

دختر من چهارسالشه و تازگیها موقع صحبت کردن  مثله لکنتی ها حرف میزنه و حرکات اضافه انجام میده موقع ادای کلمات مثلا پاشو میکوبه چند بار زمین و بعد کلمه رو میگه ....قبلا اینجوری نبود تازگیها این مدلی شده خیلی ناراحتم چکار کنم 

منم همینطورم. 

خواهش میکنم عزیزم به منم کمک کن که زندگی و بچه های ایده الی داشته باشم. تاپیک رو تعطیل نکنی ادامه بده

ممنون