سلام
بچه ها من یه مشکلی دارم . ۷ماهه که عقد کردیم همسرمو خیلی دوست دارم خیلی بهش وابسته ام خداروشکر رابطمونم خوبه اما اون خب مرده منطقیه مثه من اونقد احساسی نیس !من واقعا اذیت میشم اللخصوص امسال کنکور دارم باید به درسم توجه کنم بیشتر همه بزرگترام میگن کمتر باهم باشین که من بتونم درس بخونم ولی حقیقتش اینه انقد دلم براش تنگ میشه که اصلا نمیتونم تمرکز کنم رو درسم😓 وااااااقعا تحت فشارم هم به بودنش عادت کردم هم عاشقشم وقتی نمیبینمش ظاهرا مشکلی نبس اما خدا میدونه تو دلم چه آشوبیه !!! و اینا روهم جمع میشه و تا تقی به توقی میخوره سریع عصبی میشمو دعوامون میشه منم سزیع گریم میگیره متنفرم از این ضعیف بودنم دلم میخواد راحت زندگی کنم چه وقتایی که اون هس چه زمانایی که نیس ! من بی تجربم و مامانم میگه لوس شدی احساس میکنم هر لحظه به شوهرم تو زندگیم نیاز دارم جوری که وقتی نیس حتی نمیتونم بخوابم درست:( شماها میگین چیکار کنم😥 چجوری احساساتمو مدیریت کنم
اگه البته مثه من احساسی هستینو تونستین برش غلبه کنین به منم یاد بدین🙁
