داستان حاملگی

جواب رو گرفتیم .... منم اون موقع زیاد از آز سردرنمیاوردم.... از مسئول آزمایشگاه پرسیدم گفت مثبت ... خیلی خیلی خوشحال شدیم...

اما خوشحالی زیاد دووم نیاورد و من گوش دردم شروع شد.. به مامانم گفتم گفت چیزی نیست تا دردام شدید شد ناگفته نمونه که پیش دکتر رفتم ولی آنتی بیوتیک ضعیف داد که اثری نکرد و دردها بیشتر و بیشتر شد تا جایی که شب آخر تا صبح بیدار بودم صبح رفتم بیمارستان گفت باید بستری شی شوکه شودم.... بخاطر یه گوش درد ... قبل از بستری هم اومد سرنگ زد تو گوشم ... می ترسیدم گفت اگه نزنم گوشت می ترکه ... حالا تصور کنید گوشم چه ورمی کرده بود .. وقتی سررنگ رو زد دردم کمتر شد ... گفتم بستری نمی شم می ترسیدم  برگشتم خونه ولی .... آخر مجبور شدم برگردم بیمارستان و بستری شدم دردم به حدی شده بود که تمام سرم تیر می کشید تا قفسه سینم درد می کرد...

کارهای درمانم شروع شد و من همچنان درد غیر قابل تحمل داشتم از گوشم سونو انجام دادن می خواستن با سرنگ عفونت رو از گوشم خارج کنن اما نشد و آخر مجبور شدن بخاطر حاملگی بی حس کنن و گوشم رو شکاف بدن و عفونت رو خارج کنن ( گوش دردم بیرون از گوش بود و به داخل ربطی نداشت) بعد از کلی دردسر بعد از 1 هفته از بیمارستان مرخص شد....

 بعد از مرخص شدن از بیمارستان حالت تهوعم شروع شد تا 4 ماهگی که حالم بهتر شد... تا نوبت به غربالگری رسید ...

غربالگری اول رو رفتم که خداروشکر همه چی اوکی بود و دکتر گفت از نظر من احتیاح به دومی نیست ولی با اصرار شوهرم دومی رو رفتم که گفت مشکوک به  سندروم دانه .... واااااااااای دنیا روی سرم خراب شد... ولی گفتن دوباره تکرار بشه و بعدش گفتن مشکلی نیست و ختم بخیر شد....

 روزها می گذشت و ما هر روز بیشتر از روز قبل منتظر اومدن دخترم بودیم ....

کم کم سیسمونی شو آماده کرده بودیم... لباس ... تخت ...کمد  ... اسباب بازی

همه چی آماده بود واسه به دنیا اومدنش

دیگه صبرمون تموم شده بود واسه بغل کردنش ... دیدنش....

فقط 40 روز مونده برای اولین دیدارمون ... دل تو دلمون نبود  که یک شب دیدم تکون نمی خوره بچه

آب قند خوردم که تاثیری نداشت و تکون نخورد

نگران شدم .... ولی شوهرم دلگرمی می داد می گفت شاید خوابه و....

گفت صبح برو دکتر.... رفتم صدای قلبش رو بشنونم اما... باورم نمیشد قلبش نمی زد... دکتر واسم سونو نوشت و رفتم سونو

زنگ زدم به شوهرم که دکتر سونو نوشته ... گفتم دکتر گفته شاید بخاطر رابطه ای که داشتیم بچه چرخیده و به اصلاح خود دکتر (قهر کرده) البته بعدش دکتر گفت این حرفا رو بخاطر دلگرم کردن من زده ... چون تنها بودم یه وقت از حال نرم

فقط خدا می دونه که چی به من گذشت تا سونو رو انجام دادن

سونو گفت بچه مرده .....

باورم نمی شه ... دخترم تنهام گذاشته بود ... دکتر سونوگرافی شوهرمو صدا زد و شوهرم منو از اتاق اورد بیرون... فقط اشک می ریختم .... حتی حرف زدن واسم سخت شده بود....

رفتیم پیش دکتر واسه نوشتن نامه برای ختم حاملگی .... فقط یه مادر حرف های منو درک می کنه که چه روزهایی رو گذروندم...

توی یه تاپیک دیگه قضیه زایمان رو می گم ....

 و اینکه بعد از ختم حاملگیم چی شد....