عزیزم رفتارش اقتضای سنشه
همون طور که خودت گفتی باید بی اعتنا باشی به گریه ش
با پدرش صحبت کن و توضیح بده که چه قدر مهمه که رفتار درست و منطقی رو انجام بده نه رفتار احساسی
بی اعتنای کامل یعنی حتی زیر چشمی هم نگاه نکنی و هر کاری که متوجه شه حواستون بهش هست رو انجام ندید