سلام دوستان یک ساله عروسی کردیم ۱۱ ماهش رو شوهرم یا توی قیافه بوده یا حوصله نداشته یا یه دردی داشته که هیچ وقت هم دردهاش رو به من نمیگه میزاره چند هفته بگذره اعصاب منو خورد میکنه صدایه منو در میاری یه دعوایه درست حسابی که راه افتاد بعدش آشتی میکنیم و دردش رو میگه یک ساله کارمون شده این منم دیگه خسته شدم نه باهاش بحث میکنم وقتی هم که ناراحته محل نمیزارم یه بارم به خاطره اینکارش قهر کردم رفتم انقدر مغروره بهم پیام نمیداد بعد ده روز خودم صدام دراومد بهش گفتم من نیستم خوش میگذره کفرش در آومد ولی مثله اینکه خیلی تحت فشار بوده اما صداشو درنمی آورده
چند وقته همش گریه میکنم دلم میخواد تویه جایه تاریک باشم بیرون نمیرم همش توی خونه قالی بافی میکنم یخورده میام شاد باشم یه قیافه عبوس میگیره که شادیم از بین میره
از خیانت اینا نگید چون بهش مطمنم
ولی از این اخلاقش واقعا خسته شدم خواهرم به من میگه تو چطوری با این زندگی میکنی
اصلا ناز کشیدن بلد نیست هیچ کاری که منو طرف خودش جذب کنه بلد نیست بعد هزار بار که خودم گفتم بعد از یک سال یه بار برام گل خرید
دیگه نمیدونم چیکار کنم واقعا همدیگرو دوست داریم ولی این اخلاقهاش منو روانی کرده
