دوستان عزیز من خیلی نسبت به بچم و کار و زندگیم عصبی میشم بی حوصله میشم ...چی کار کنم ...لطفا راهنماییمکنید ...
اینجوری ام که مثلا تحمل تحمل تحمل طاقت طاقت و حوصله و حوصله میکنم بعد دیگه بی حوصله میشم و به شدت شروع میکنم به غر زدن .غر زدن به خودم ...اما این بین احساس میکنمپسرم که ۷ سالشه خیلی تو روحیه ش اثر میذاره حرفای من ...نمیدونم چطور خودمو کنترل کنم
بعدش پیشمون میشم و عذاب وجدان شدید میگیرم و گریه میکنم ....بچم میخوابه میرم بالاسرش هی گریه میکنم مبگم غلط کردم ...
منم مثل شمام بخاطرهمه ی مشکلات رندگیم وفوت عزیزاموتنهاییام اعصابم به شدت ضعیفه بچه پنج ماهه مو دیروززدم تودهنش که گریه میکرد...بعدش عذاب وجدان داشتم
همش گریه میکنم حتی بی دلیل
نه من هیچ وقت کتک نمیزنم .دلمنمیاد ....ولی عصبی میشم و غر میزنم..به خودم نفرین میکنم ....بچم خییییلی باهوشه و دانا ...روحیه ش تحت تاثیر قرار میگیره ...به خودمنفرین میکنماون زجر میکشه گریه میکنه چونمنو خیلی دوست داره ...
بعد به شدت عذاب وجدان میگیرم ...
دقیقا درگیریهای فکری زندگی باعث میشه نتونم اعصابم رو کنترل کنم ...😢😢😢
