فکرکردم که14ساله ازشهرم که پایتخت ذوق وهنره،اومدم یه بخش مرزی،چون تحصیلات، ثروت ،جایگاه شغلی اجتماعی، محبت وعشق،تفاهم دراکث موارد داریم،هیچکس بی نقص نبس متم کنار اومدم اما منم حق دارم واخرش باید شهرمنم زندگی کنیم،سر پیری واسه خودش وبچه ها هم بهتره جای با امکانات باشه نه لب مرز
خودم اصفهان،اما الان بذارنگم چون میترسم شناسایی شم،استان.گلستانم همسرم ترکمنه،اما خب تحصیلکردست،ثروتمنده،شغل خوبی داره،صفات بد اخلاقی نداره،مهربانه، اینا دلگرمم میکنه،اما تابخوای تفاوت فرهنگی داریم،خلنوادش خیلی براش مهمتر از ماهستن،شدیدا به رسوم عزا داری دید بازدید و....اهمیت میده،خسیسه چون تو شهرش خیلی از مظاه. زندگی ما مثل خ متکارگرفتن، خرید زیاد ،ا باشگاه و ا ایشگاه رفتن زنها نداشتن زیربار این خرجها سخت میره،تو اصفهان هول میشه گم.میشهو..
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
