...یه قصه دارم...

دیگه عملا دختره مرده متحرک شده بود..بین تمام بدبختیاش میفهمه که حاملست و بچه داره....این تنها خوشیش بوده که باعث می شد دوسش داشته باشن و قبولش کنن...خان هم که کلا تا به امروز بی تفاوت بوده یکم بیشتر هواش رو داشته...مثلا قبلا یه بار وقتی می خواست برای خودش غدا بریزه مادر شوهرش با صدای بلند سرش داد که خجالت نمی کشی؟ بزرگتر کوچیکتر حالیت نیست که قبل عروس بزرگم غذا میکشی و فلان...بعد اون دختره اخر از همه غدا می کشید...جوری که شاید بهش برنج  کم می رسید و یا گوشت خورشت  اصلا بهش نمی رسید...حتی چند بار مادر شوهر ش به اشپز خونه تاکید میکرد که اینقدر برنج نشور حیف و میل میشه و فلان..

حالا با حامله شدنش حداقل خان به خورد و خوراکش دقت می کرد...ولی رختو لباسش همچنان دست دوم بود...تو ماه سوم حاملگیش بود که یه خبر میاد که پسر دوم خان داره میاد...این بچه ناتنی بوده...یه جورایی از زن غیر رسمی خان بوده ..و یه جورایی خان سالارو اینا به حساب نمی اومده...و تنها وجه اشتراکش با دختره این بود که هیچکس دل خوشی از اون نداشت به جز خان که خیلی دوسش داشت

بعد پسره اسمش عماد بود....عروس اول که خیلی خوش مشرب بود سعی میکرد تو دل همه جا باز کنه و واقعا هم اینطور بود ولی کلا عمرا نمی تونست کاری کنه تا این بشر ازش خوشش بیاد.. یه بارم سر سفره بود که سیما گفت عماد از اونر چه خبر ..از دوست دخترای رنگیتو اینا..عماد حجره فرش داشت تو تهران و اهل درس نبود ..عماد هم گفت ..عماد ؟ با لحن خیلی محکمم گفت دوبار بگو" اقا" عماد بزار تو دهنت بیفته..(بچه ها اصلا قضیه این داستان سر همین تیکه شروع شد...یه شخصی پدر بزرگ منو با اسم کوچیک صدا زد و یکم بی ادبانه و مادر بزرگ منم گفت دوبار بگو اقا علی بزار تو دهنت بیفته...منم گفتم اووو عزیز اینو از کجا شنیدی و قصه سنا رو تعریف کرد..بچه ها مادر بزرگ من دوست صمیمی سنای قصست

هیچی دیگه سر همین سنا حاملگی خیلی بدی داشت با ویار شدید..یه بار سر سفره حالش بد میشه ..می خواست بلند بشه بره دستشویی که پاش پیچ میخوره و میفته...و دیگه گلاب به روتون روی زمین کنار چهار پایه میز بالا میاره....حال بدش همانا و دادو هوار شوهرش همانا..سیما هم همش اتیشش رو تند تر میکرد ...قبلا خان سر سفره بود دیگه شوهرش جرعت عربده کشیدن نداشت ولی چون خان رفته بود سفر کلا یه یه هفته ای رو می تازوند