...یه قصه دارم...

حالا دقیقا وقتی که عماد از سنا جدا شده بود و همه چی بهم ریخته بود...یه خبر عجیب میرسه که سیما بارداره....خان هم تا وقتی که عماد سرو سامو بگیره و زن بگیره بچه هاشو پیش خودش نگه میداشت و با وجد سه نوه پسری و یه نوه تو راه که سیما داشت کلی ذوق و شوق داشت

سنا هم از دور و قایمکی چند باری به گیلان رفت و دختر کوچکلوش رو تو بغل اون خانواده از دور دید ..دید که چقدر خوشبخت و تو نازو نعمت بودو چقدر تو شکوت و پول غرق بود..اینکه می دید بچش خوشبخته یکم دلش اروم می گرفت

همین موقع یه توریست میاد نزدیکای تهران.و اون موقع واقعا خارجی برای ایرانا جالب بوده..مثل اینکه این  تودیسته تاریخ نگار یا همچین چیزی بوده ...عکس یکی از دخترای کارگاه رو می گیره..همین حرف هم دهن  به دهن می چرخه و پدر دختره فردا میاد دعوا کنه با عماد که  اره اینجا دخترای مارو خراب می کنه و من دیگه اجازه نمیدم دخترم اینجا بیادو یه دوره خیلی سخت برای عماد به وجود میاد.‌.سنا هم دیگه پیش عماد کار نمیکرده و با پول کمی که داشت رفت یه اتاق اجاره کرد و تو یه کارگاه دیگه کار پیدا کرد....بگذریم سر اینکه خونه پیدا کرد چه مشکلاتی کشید و بلاهایی سرش اومد

تازه سنا داشت دوباره رنگ ارامشو می دید که یکی از لاتای اون کوچه عاشقش شد...این پسرم وضعش خیلی بد بود جوری که مادرش شبا تو خونش راه نمی داد میگفت اینقدرمشروب خورده نجسه و من نماز می خونم تو ایوون می خوابید...و انقدر بوی الکل میداد کل خونه های اطراف متوجه میشدن اگر یه فندک میگرفتی اتیش می گرفت

خرابه  

اینم گیر سی پیچ داد که بیا و زن من شو و از آوارگی بهتره که...حالا از اونور یه مرد زن دارم بهش چشم داشت ..یه جورایی داستان مطلقه بودن اونو فهمیده بودن و همه مثل گوشت قربونی بهش نگاه میکردن که یه شب این مرد زن داره زنشو فرستاده بود یه جایی...بند کرده بود به سنا...لاته که هم اینو می بینه جلوی در خونش دعوا راه میندازه و خون و خون ریزی راه میفته و از اون گذشته ابروی سنا میره...جوری که شبونه ساکش رو می بنده و از ا نجا میره و تنها کسی که می دونسته بهش پناه میده عماد بوده

اونایی که دارن میخونن یه اهم و اوهومی بکنن بدونم هستین