برای این دوست جنس موافق داشته باشی باید خودت اول دوست خوبی باشی و از ته دلت دوستش داشته باشی. درست مثل خودت آرزوی موفقیت و خوشبختیشو داشته باشی. نه اینکه به خاطر تنهایی و وقت گذرونی باهاش باشی. اینو تجربه کردم.
من با اینکه تک فرزند نیستم پدر و مادرم دارم اما انگار یتیمم کاش نداشتم چون بودنشون جز عذاب چیزی نیست عین صد پشت غریبه با من برخورد میکنن باهمه جورن و خوشن الا من کاش میتونستم فرار کنم و هیچوقت نبینمشون فقط بخاطر بچم مجبورم تحملشون کنم سال تا سال پیشم نمیان وقتی هم میان عین صد پشت غریبه هستن دوروز بزور میمونن شوهرم هم جدیدا میگه پدر و مادرت با ما عین غریبه هستن انگار ما هیچ نسبتی باهاشون نداریم، دیدنشون جز عذاب چیزی نیست تصمیم گرفتم منم مثل غریبه ها باهاشون برخورد کنم اصلا حرف دلم و بهشون نگم تنها مشکلم بچمه با اینکه نسبت بهش بیتفاوتن اما بچم دلتنگشون میشه کاش بچم می فهمید اینا دوستمون ندارن و فقط برای اینکه کسی پشت سرشون نگه چرا نسبت به بچسون بیتفاوتن میان خونم گه گاهی