چرم

چرم ماده ای محکم، انعطاف پذیر و بادوام است که از دباغی یا عملیات شیمیایی پوست و پوست حیوانات برای جلوگیری از پوسیدگی به دست می آید. رایج ترین چرم ها از گاو، گوسفند، بز، حیوانات اسب، گاومیش، خوک و گراز و حیوانات آبزی مانند فوک ها و تمساح ها می آیند.[1][2]

از چرم می توان برای ساخت اقلام مختلف از جمله لباس، کفش، کیف دستی، مبلمان، ابزار و وسایل ورزشی استفاده کرد و برای چندین دهه ماندگاری دارد. ساخت چرم برای بیش از 7000 سال انجام شده است و تولیدکنندگان پیشرو چرم امروزه چین و هند هستند.[1][2][3]

گروه های حقوق حیوانات ادعا می کنند که چرم سازی تجاری مدرن و مصرف محصولات آن به طور غیراخلاقی حیوانات را می کشد.[4] بر اساس گزارش ارزیابی چرخه حیات (LCA) برای سازمان توسعه صنعتی ملل متحد، 99٪ از پوست خام و پوست مورد استفاده در تولید چرم از حیواناتی است که برای تولید گوشت و/یا لبنیات پرورش یافته اند.[5]

منتقدان دباغ‌خانه‌ها ادعا می‌کنند که آن‌ها دست به اقدامات ناپایدار می‌زنند که سلامتی مردم و محیط اطراف آنها را به خطر می‌اندازد.[6] مراحل فرآوری دباغی ها از هزاران لیتر آب برای یک پوست یا پوست حیوانات استفاده می کنند و مواد زائد مایع سمی را در محیط رها می کنند که می تواند باعث تخلیه خاک و مشکلات سلامتی مربوط به پوست انسان، سیستم تنفسی و غیره شود. با این حال، پیشرفت‌هایی در میزان و تصفیه آب مورد استفاده توسط دباغ‌خانه‌ها برای کاهش تأثیرات حاصل شده است.[7]

در دنیای مد، چرم همیشه نشون دهنده یک سبک با ارزش و اصیل بوده. وقتی حرفش به سبک و استایل خفن می‌رسه، هیچی به پای استفاده از وسایل چرم نفیس، مثل یه کیف دستی خوشگل و با درجه یک، نمی‌رسه. تو مهمونی‌های رسمی یا قرارهای کاری، یک کیف چرم درجه یک نه تنها کاربردیه، بلکه باعث می‌شه کلی درخشش و استایل خاصی به آدم بده.