سلام خانوما ...
شوهر من تک پسر هست ...
وما یک شهر غریب زندگی میکنیم دور از خانواده ها...مادر شوهر و پدرشوهرم فوق العاده با من لج هستن هرچقدر هم خوبی کنم بازم اگه برم خونشون با اشک میام بیرون...حالا ما این هفته میخوابیم بریم جا خانواده ها باید نظرتون من برم ی نه؟اینم بگم خیلی رو خودم فشار میارم بعدش ک چرا جوابشون ندادم...موندم ب خدا
منم مث توام
مثلن چجوری لجن چی میگن
رفتو امدتو کم کن
برو عزيزم اين حرفا چيه حالا سالي چند دفعه ك بيشتر نيست سعي كن آستانه تحملت رو بالا ببري
به اندازه برو،تو این مواقع دوری و دوستی بهتره
یعنی خانواده خودتم تو اون شهرن؟؟
من خودم مثل توهستم
اما الان روابطم جوری کردم ک خیلی نمی ایستم یعنی میرم ها ولی برای۱وعده سعی می کنم بیرونم بریم که کارهم نکنم 😊اگه از رفتاری ناراحت شم ب همسرم میگم بهشون بگه
وازطرفیم همسرم میگم هواشونوداشته باش پدرومادرتوهستن...
الان راحتم گفتم ب توام بگم شاید ب دردت خورد
نرو
کسی که دوست نداره چرا بری
اگه شوهرت ناراحت نمیشه نرو
همه مادر و پدر شوهرا همینجورین،قوم ظالمینن
عزيزم به نظر من برو چون هرچي باشن خانواده شوهرتن نبايد كسي رو با خودت بد كني بيخيال ديگه يكم بد بگزرون و اينكه اصلا خود خوري نكن هر كسي يه فرهنگي داره ديگه
ببین ب نظر من باید تحت هر شرایطی ادم جواب طرف مقابل رو بده اگه طرف عمدی داره ناراحتت میکنه اما...اما ن با عصبانیت در اوج ارامش حرفتو خیلی راحت بزن وقتی ناراحتت میکنن.وقتی کسی به خودش اجازه داد تورو ناراحت کنه تو چرا جواب ندی
برو عزیزم بالاخره باید باهاشون به تعادل برسی
له نظرم هر چی بیشتر انرژی منفی بفرستی بدتره
سعی کن با احترام جواب بدی که وقتی برگشتی حرص نخوری منظورم اینه که باید جوری رفتار کنی که بهت احترام بزارن این حق توعه گلم
