سلام ۴سال باهم دوست بودیم ۲ساله ازدواج کردیم خونه خودمم عاشقانه همومیخواستیم .اول زندگیمون تهران زندگی میکردیم ومنم شاغل بودم .بعددوسال گفت بریم مشهدخرج ومخارج بالا رفته نمیتونم اینجازندگی کنیم منم شرایط رودیدم وقبول کردم .ولی تهران که بودیم بیرون زیادمیرفتیم .وقت بیشتری صرف من میکردهروقت میومدازسرکاراونقدرانرژی داشت که شبهاتانصف شب حرف میزدیم شوخی میکردیم ولی الان نزدیک ۴ماهه اومدیم ازتهران ب یک شهردیگه فاصله من با خانوادم ۲ساعته .منم تنهایی جایی نمیزاره برم اونقدرتوخونه تنهاشدم که حوصلم سرمیره اینجانع دوستی دارم نه فامیلی همسرم اززمانی که اومدیم اینجابی حوصله شده این جوری بگم که صبح که میره سرکارظهرکه میادنهارشومیخوره میخوابه بعدظهرکه دوباره میره میادشامشومیخوره خوابه تمام وقتش اینجوری میگذره .چندبارشکایت کردم ازش که چرابرای من وقت نمیزاری چراحوصله نداری چرایاسرکاری یاخوابی ...میگه شرایط اینجااینجوریه بایدصبرکن شده یک سال دوسال .دیشب گفت مثل اینکه توزندگی رونمیخوای میخوای همه چی اماده کرده باشه .باشه بروخونه بابات تایکی بیادبگیرتت که بشونتت روکاناپه بادت بزنن .اینقدراعصبانی شدم که میخواستم خفش کنم .
من الان هنگ اون قسمتشم که نمیزاره تنهایی بری جایی عجبا
شرایط بد جامعه و اوضاع اقتصادی باعث شده
درکش کن همراهیش کن تو شرایط بد
بعدا ک خوب شد میشی سوگلی چون تنهاش نزاشتی
خسته است درکش کن تو هم برو سرکاری جایی اینقدر تنهایی نشین خونه
اره حتی بابچه خواهرشم نزاشت برم
اون دور و بر کلاس نداره بری خودتو سر گرم کنی
برو سر کار، باید کمک کنی زندگیتون بچرخه، زندگی دو نفره هست، این جوری به خودشم اجازه نمیده که نذاره جایی بری.الان من فکر میکنم واسه این نمیخواد تو بری جایی چون میدونه هزینه ممکنه بذاری رو دستش.
CD فیلم بهش بگو بگیره برات نگا کن
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
59 ثانیه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
