برایِ هم آرزویِ خوشبختی‌هایِ ساده بکنید. مثلا اینکه رویِ دستگیره‌یِ یخچالِ دوستِ صمیمی‌تان یک دستِ بچه گانه لکِ مربای توت فرنگیِ خانگی انداخته باشد، یا برایِ پسرِ همسایه‌تان که در کتابِ شعرهایش دنبالِ معشوقه‌ی خیالی اش می‌گردد، یک جفت کفشِ زنانه دمِ در خانه اش بخواهید. برایِ پدر و مادرتان بخواهید آنقدر سالم بمانند که حتی تاریخِِ دفترچه‌ی بیمه‌شان بگذرد و نگاهی به آن نکنند. آرزوهایی که برای هم داریم گاهی می‌تواند آنقدر ساده باشد که به چشم نیاید. اما شما بخواهید در عصرِ پنجشنبه‌ی پاییزی همه کسی را داشته باشند که کنارش یک لبویِ گرم، یک فنجان چای بخورند و شبش صندلی های سینما پُر شود از حلقه‌ی دست های دو نفره...
#سحر_رستگار
