امروز دلم خیلی گرفته. هرچقدر بیشتر کار میکنیم و بیشتر میدوییم کمتر می رسیم. البته مشکل حادی ندارم اما یه عالمه ارزوی دست نیافتنی دارم همشونم بخاطر وضع مالیمون بوده. اخیرا خونه خریدیم خداروشکر تا به امروز محتاج کسی نشدیم اما تا کی بخور و نمیر اخه؟ بازم اینا هیچی همش میگم خدایا شکرت که همه سالمیم درمونده دوا و دکتر نیستیم. وضع مالی پدرمم دو سه سالیه خیلی خراب شده... از عرش به فرش رسیدن خیلی بده.. نه اینکه خیلی پولدار بوده باشیم اما متوسط رو به بالا بودیم...
حالا همیشه فکر میکنم هرکسی پولداره خیلی زندگیش خوبه چون نمیتونم تو مشکلات پدرم کمکی کنم حس میکنم همه ی بدبختیا توی بی پولیه
بعضی وقتا میگم خدایا ینی یپولدارا هم مشکل دارن؟؟؟ یا فقط بدبختیا برای ماست بچه ها واقعا کسی هست که تو زندگیش هیچ غمی نداشته باشه؟
