به هر حال باید یک روز
تمام این برنامه های مجازی ات را پاک کنی
و بروی سراغ زندگی ات
سراغ تنهایی های تحمیل شده به خانواده ات
حرف های تا گلو بالا آماده همسرت
دلشکستگی های ریز و درشت محبوبت
و
کارهای نیمه تمام به تعویق انداخته ات...
یک روز باید ترک عادت کنی
گوشی لعنتی را خاموش کنی
و
بخوابی و بخندی و زندگی کنی ...
یک روز که کاش
خیلی دیر نباشد ،
باید این
دردودل های چندخطی را
دوستت دارم های استیکری را
تبریک های بی هیجان تو خالی را
و
قهر و آشتی های بی پایه ی تکراری را
تمامش کنی
و
یک جور دیگر آدم های خوب زندگی ات را درک کنی
باید یک روز ...
تمام گروه های مجازی را
به قصد درک آغوش واقعی ترک کنی
باید کاری کنی...
