حس بدی دارم.

دقیقا از روز بارداری ریده شده به رابطه و احساس ما.هر روز دییق یک کیلومتر ازهم دور میشیم.بارداریمم پرخطر نیست ولی ازم دوری میکنه انگار جذام دارم.میگه س ک س واسه بچه ضرر داره.خیلی مراقبمه مثل بچه ولی من مراقب نمیخوام همسر میخوام.خودشم افسرده شده .توبارداری یه رابطه  چتی ازش گرفتم بخاطر بچه هیچ گوهی نتونستم بخورم فقط اون زنو بدبخت کردم.براحتی بخشیدمش درحالیکه تودلم هرثانیه مرورش میکنم.بعد بخششم همش خودشو شرمنده میدونه و سرزنش میکنه و شادنیست.ایکاش هیچوقت باردار نمیشدم

خب دور همی لباس خونگی می پوشن حتما

حواست باشه اميدوارم كار اشتباهى نكنه يه كم سخت گير شو

مگه لچه رو ازخونه بابات اوردی ک اون لخاد ازش خسته شه یااذیت شه واینکاراروکنه بگو ناراحتی و نمیتونی باشرایط بسازی تاسقط کنم والاا

ببین عزیزم حتی اگه خیانتم کنه بنظر من میدون رو نباید خالی گذاشت،هم برا شوهرت هم برا اون طرف،اون طرف که از خداشه زندگیتون بپاشه خودش بیاد وسط این زندگی،بارداری شرایط آدمو عوض میکنه شاید یکمم حساس شدی،فقط درگیرش کن،با خودت با حال و احوالت،هی بگو فلان چیزو میخوام حس میکنم یکم دلم درد میکنه،درگیرش کن،خب وقتی فکرش راحت باشه میرع سمت فیلم دیدن،وقتیم بچه بیاد که خواه ناخواه اصلا وقت آزاد نداره😂😁

وقتی میگم جاییم دردمیکنه رنگش زرد میشه.میترسه.تا۲۴ساعت آیندش تونت دنبال علت اون درد میگرده و درمانهای گیاهی پیدامیکنه.بخاطر اینکارا حتی جاییم دردبکنه هم نمیگم.با فیلم دیدن مشکلی ندارم و نداشتم.ولی حس میکنم بارداری یه دیوار یخی بینمون کشیده.کنارهمیم ولی خوش نمیگذره.هیچ حرفی نداریم.من بی دلیل گریه میکنم

خب اینا عادیه،تو بارداری حساس میشن خیلیا،گریه میکنن افسرده میشن ...به چیزای بد فکر نکن